36 Eskadra Towarzysząca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z 36 Eskadra Obserwacyjna)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
36 Eskadra Towarzysząca
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Tradycje
Święto 29 sierpnia[1]
Dowódcy
Pierwszy kpt. obs. Józef Łachwa
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Garnizon Poznań
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[2]
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość IV/3 Dywizjon Towarzyszący

36 Eskadra Towarzysząca - pododdział lotnictwa Wojska Polskiego II RP.

36 Eskadra Towarzysząca została sformowana podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 4359/tjn. z dnia 19 lipca 1937 roku.

Eskadra została zorganizowana na lotnisku Ławica w Poznaniu, na bazie III plutonu 33 Eskadry Towarzyszącej i podporządkowana dowódcy IV Dywizjonu Towarzyszącego 3 Pułku Lotniczego. Organizatorem i pierwszym dowódcą eskadry był kapitan obserwator Józef Łachwa. Na wyposażeniu eskadry znajdowały się samoloty Lublin R-XIIIC.

Mobilizacja eskadry została przeprowadzona w dniach 24 i 25 sierpnia 1939 roku. Po zakończeniu mobilizacji jednostka została przemianowana na 36 Eskadrę Obserwacyjną.

W kampanii wrześniowej eskadra walczyła w składzie lotnictwa Armii „Poznań”, operując z lotnisk polowych usytuowanych w rejonie miejscowości Gwiazdowo i Śnieciska. Na uzbrojeniu pododdziału znajdowało się siedem samolotów obserwacyjnych Lublin R-XIIID i dwa samoloty łącznikowe RWD-8[3].

Personel eskadry[edytuj | edytuj kod]

Lublin R.XIII - samolot eskadry
dowódca - kpt. obs. Bolesław Dorembowicz
I pluton
dowódca I plutonu - por. obs. Jan Szyszko
por. obs. Eugeniusz Dybczak
ppor. obs. Henryk Szopiński
ppor. obs. rez. Cezary Kowal
st. sierż. pil. Maksymilian Kowalewski
sierż. pil. Stanisław Simiński
kpr. pil. Czesław Przewoźny
kpr. pil. Jan Szczeciński
pchor. rez. pil. Białasik
szef mechaników - st. majster wojsk. Suchenek
szef eskadry - st. sierż. Bolesław Michalski
II pluton
dowódca II plutonu - por. obs. Jan Wajda
por. obs. Jan Czarkowski
por. obs. Franciszek Tarczyński
ppor. obs. Zdzisław Mutkowski
ppor. pil. Kazimierz Rutkowski
kpr. pil. Franciszek Andrzejewski
kpr. pil. Stanisław Antonowicz
kpr. pil. Jan Kosmala
kpr. pil. Stanisław Malisz
szef mechaników - st. majster wojsk. Franciszek Materla

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Święto 3 Pułku Lotniczego.
  2. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. Nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
  3. Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). s. 92.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.