36 Pułk Piechoty Obrony Krajowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pułk Piechoty Obrony Krajowej
Kołomyja Nr 36
Landwehrinfanterieregiment
Kolomea Nr 36
Historia
Państwo

 Austro-Węgry

Sformowanie

1898

Rozformowanie

1918

Nazwa wyróżniająca

Kołomyja

Tradycje
Kontynuacja

Pułk Strzelców Nr 36

Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja

Kołomyja

Rodzaj sił zbrojnych

c. k. Obrona Krajowa

Rodzaj wojsk

piechota

Koszary piechoty w Kołomyi

Pułk Piechoty Obrony Krajowej Kołomyja Nr 36 (LIR Nr 36) – pułk piechoty cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

W 1869 zostały utworzone samodzielne Bataliony Obrony Krajowej Kołomyja Nr 66 i Suczawa Nr 78. 1 maja 1889 Batalion OK Kołomyja Nr 66 został włączony w skład nowo powstałego Pułku Piechoty OK Stanisławów Nr 20, jako IV batalion, natomiast Batalion OK Suczawa Nr 78 w skład Pułku Piechoty Czerniowce Nr 22 również jako IV batalion[1].

1 października 1898 w Kołomyi został sformowany Pułk Obrony Krajowej Kołomyja Nr 36. W skład pułku został włączony IV batalion Pułku Piechoty OK Stanisławów Nr 20 i IV batalion Pułku Piechoty Czerniowce Nr 22 oraz nowo powstały batalion[2].

Okręg uzupełnień Kołomyja (niem. Kolomea).

Kolory pułkowe: trawiasty (grasgrün), guziki srebrne z numerem pułku „36”. W lipcu 1914 skład narodowościowy pułku: 70% - Rusini, 21% - Polacy[3].

W latach 1903–1914 komenda pułku oraz wszystkie bataliony stacjonowały w Kołomyi.

W sierpniu 1914 pułk wchodził w skład 86 Brygady Piechoty OK należącej do 43 Dywizji Piechoty OK (III Korpus[4]).

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w grudniu 1914 i pierwszej połowie 1915 w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach: Cmentarz wojenny nr 77 - Ropica Ruska, Cmentarz wojenny nr 78 - Ropica Ruska, Cmentarz wojenny nr 198 - Błonie, Cmentarz wojenny nr 192 - Lubcza.

11 kwietnia 1917 pułk został przemianowany na Pułk Strzelców Nr 36 (niem. Schützenregiment Nr 36)[5].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Komendanci pułku
  • płk Werner Freiher von Mandelsloh (1903–1905)
  • płk Emil Lischka (1906–1911)
  • płk Franz Pfeifer Edler von Lindenrode (1912–1914[6])
  • płk Wojciech Dobija (1914)
Oficerowie i podoficerowie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]