39 Pułk Artylerii Haubic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
39 Pułk Artylerii Haubic
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie 1951
Rozformowanie 1957
Tradycje
Rodowód 39 Pułk Artylerii Lekkiej
Kontynuacja 33 Dywizjon Artylerii Haubic
Organizacja
Dyslokacja Strzegom[1]
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 10 Sudecka Dywizja Pancerna
Skład etat Nr 5/86

39 Pułk Artylerii Haubic (39 pah) - oddział artylerii ludowego Wojska Polskiego.

W 1951 roku stacjonujący w Strzegomiu 39 Pułk Artylerii Lekkiej został przeformowany w 39 Pułk Artylerii Haubic. Jednostka wchodziła w skład 10 Sudeckiej Dywizji Zmechanizowanej[1].

W 1955 roku pułk został przeformowany w 33 Dywizjon Artylerii Haubic. W 1957 roku dyon został rozformowany, a jego miejsce w strukturze 10 Sudeckiej Dywizji Pancernej zajął 115 Dywizjon Artylerii Haubic w Tarnowskich Górach.

Organizacja pułku[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo i sztab
  • dwa dywizjony artylerii
  • dywizjon szkolny artylerii

Uzbrojenie stanowiło 26 haubic 120 mm wz. 1938.

Dowódcy jednostki[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy 33 dah:

  • mjr Zenon Lewicki (był w 1956)[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. s. 430.
  2. Nalepa 1992 ↓, s. 85.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Edward,Jan Nalepa: Pacyfikacja zbuntowanego miasta. Wojsko Polskie w czerwcu 1956 r. w Poznaniu w świetle dokumentów wojskowych. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1992. ISBN 83-11-07959-5.
  • Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.