3C 273

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obraz kwazara 3C 273 otrzymany przy pomocy Teleskopu Kosmicznego Hubble’a. Dzięki przesłonięciu obszarów centralnych udało się uzyskać obraz galaktyki macierzystej tego kwazara: NASA/ESA.

3C 273kwazar znajdujący się w gwiazdozbiorze Panny. Jest najjaśniejszym kwazarem widocznym na naszym niebie (ok. 12,9m), i zarazem jednym z najbliższych (przesunięcie ku czerwieni 0,158). Obiekt ten jako pierwszy został zinterpretowany jako kwazar i zapoczątkował istnienie całej klasy podobnych obiektów.

Historia[edytuj]

Nazwa oznacza, że jest to 273. obiekt Trzeciego Katalogu Radioźródeł Uniwersytetu w Cambridge, opublikowanego w 1959 roku. Jego bardzo dokładne współrzędne zostały wyznaczone przez Cyrila Hazarda, co pozwoliło na znalezienie optycznego odpowiednika źródła i otrzymanie jego widma. W 1963 roku Maarten Schmidt zinterpretował otrzymane widmo jako dowód na kosmologiczną odległość źródła.

Dżet[edytuj]

3C 273 ma wielkoskalowy dżet o rozmiarze 60 kpc, który zaobserwowano w zakresie optycznym, radiowym, a także rentgenowskim. Obraz optyczny uzyskany przy pomocy teleskopu Hubble’a pokazuje złożoną strukturę dżetu.

Obserwacje[edytuj]

3C 273 jest widoczny na obu półkulach. Jest wystarczająco jasny, aby go dostrzec „amatorskim” teleskopem. Ze względu na jego jasność oraz fakt, iż 3C 273 był pierwszym zidentyfikowanym kwazarem, jego rektascensja w Piątym Fundamentalnym Katalogu (FK5) używana jest jako standaryzacja pozycji 23 radioźródeł[1].

Przy swojej odległości od Ziemi i obserwowanej jasności, 3C 273 jest najbardziej odległym obiektem, który może być obserwowany za pomocą amatorskiego teleskopu.

Przypisy

  1. Definition of ICRS axes (ang.). [dostęp 2016-02-18].

Linki zewnętrzne[edytuj]