3 Brygada Ochrony Pogranicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
3 Brygada Ochrony Pogranicza
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1924
Rozformowanie 1929
Dowódcy
Pierwszy płk Kazimierz Rumsza
Organizacja
Dyslokacja Wilejka
Formacja Korpus Ochrony Pogranicza

3 Brygada Ochrony Pogranicza - wielka jednostka piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na posiedzeniu Politycznego Komitetu Rady Ministrów, w dniach 21-22 sierpnia 1924 roku, zapadła decyzja powołania Korpusu Wojskowej Straży Granicznej. 12 września 1924 roku Ministerstwo Spraw Wojskowych wydało rozkaz wykonawczy w sprawie utworzenia Korpusu Ochrony Pogranicza[1], a 17 września instrukcję określającą jego strukturę[2]. 3 Brygada KOP sformowana została w pierwszym etapie formowania Korpusu Ochrony Pogranicza na podstawie rozkazu L. dz. 12044/O.de B./24 szefa Sztabu Generalnego z dnia 27 września 1924 roku[3]. Zorganizowana została w październiku 1924 roku na terenie ówczesnej Ziemi Wileńskiej. Brygadę formowały okręgi I Warszawa, III Grodno i IX Brześć. W skład 3 Brygady KOP weszły: 1 batalion graniczny „Budsław”, 5 batalion graniczny „Łużki”, 7 batalion graniczny „Podświle”, 10 batalion graniczny „Krasne”, 1 szwadron kawalerii „Budsław”, 6 szwadron kawalerii „Łużki”, 7 szwadron kawalerii „Podświle”, 8 szwadron kawalerii „Krasne”[4].

Przegrupowanie do miejsca przeznaczenia rozpoczęła 27 października 1924 roku i rozwinęła się w pasie na południu od Rakowa do styku granicy polsko-radziecko-łotewskiej na zachód od Leonpola[4]. Ochraniała pas o szerokości 344 km i głębokości 30 km[4]. Dowództwo brygady rozmieszczono w Wilejce[4][5].

W 1926 roku w strukturze brygady zorganizowana została szkoła podoficerska dla niezawodowych podoficerów piechoty[6]. Szkoła stacjonowała w Budsławiu przy 1 batalionie granicznym[7].

Latem 1927 roku ze składu 2 Brygady OP wyłączone zostały 6 batalion graniczny i 2 szwadron z Iwieńca i podporządkowane dowódcy 3 Brygady OP. Ponadto w skład brygady wszedł nowo powstały 28 batalion odwodowy w Wołożynie. Natomiast z dwóch batalionów granicznych (5 i 7) oraz dwóch szwadronów kawalerii (6 i 7) sformowana została 3 Półbrygada Ochrony Pogranicza.

W 1928 roku brygada ochraniała odcinek granicy państwowej długości 761,994 kilometrów[8]. Latem tego roku zlikwidowana została szkoła podoficerska. W jej miejsce, oraz w miejsce identycznych szkół funkcjonujących w pozostałych brygadach, utworzony został Batalion Szkolny KOP w twierdzy Osowiec[6].

Aby zapewnić odpowiednią ilość żołnierzy o wyszkoleniu saperskim, z dniem 1 kwietnia 1928 roku utworzono brygadowy ośrodek wyszkolenia pionierów przy 1 batalionie granicznym w Budsławiu[8].

Latem 1929 roku brygada została rozformowana. Z dwóch batalionów (6 i 28) oraz jednego szwadronu kawalerii (2) utworzony został pułk KOP „Wołożyn” i podporządkowany dowódcy 2 Brygady OP, przemianowanej na Brygadę KOP „Nowogródek”. 3 Półbrygada Ochrony Pogranicza przemianowana została na pułk KOP „Głębokie”. Z pozostałych dwóch batalionów (1 i 10) oraz dwóch szwadronów (1 i 8) sformowany został pułk KOP „Wilejka”. Oba pułki podporządkowane zostały dowódcy 6 Brygady OP, przemianowanej na Brygadę KOP „Wilno”.

Struktura organizacyjna brygady[edytuj | edytuj kod]

Koszary dowództwa 3 Brygady KOP ~ 1926

Struktura organizacyjna brygady w 1924 roku[3][a]

Struktura organizacyjna brygady w dniu 31 grudnia 1927 roku[9][5]

Obsada personalna dowództwa brygady[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy brygady:

I oficerowie sztabu brygady:

Uwagi

  1. Pododdziały przedstawione zostały w układzie geograficznym, od północy ku południowi.

Przypisy

  1. Prochwicz 2003 ↓, s. 11-12.
  2. Dominiczak 1992 ↓, s. 111.
  3. a b Prochwicz, Konstankiewicz i Rutkiewicz 2003 ↓, s. 23.
  4. a b c d Prochwicz 3/1994 ↓, s. 150.
  5. a b Komunikaty dyslokacyjne KOP ↓, s. 4/1927.
  6. a b Prochwicz 3/1994 ↓, s. 153.
  7. Bereza i Szczepański 2014 ↓, s. 54.
  8. a b Bereza i Szczepański 2014 ↓, s. 51.
  9. Prochwicz, Konstankiewicz i Rutkiewicz 2003 ↓, s. 31.
  10. Dziennik Personalny MSWojsk nr 20 z 8 V 1926, s. 154.
  11. a b c Wiśniewska i Promińska 2013 ↓, s. 8.
  12. Dziennik Personalny MSWojsk nr 20 z 8 maja 1926, s. 154.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]