3 Dywizja Górska (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
3 Dywizja Górska
3. Gebirgs-Division
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 1938
Rozformowanie 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość Oberkommando des Heeres
Skład patrz tekst

3 Dywizja Górska (niem. 3. Gebirgs-Division) - wielka jednostka piechoty Wehrmachtu w latach 1938-1945.

3 Dywizja Górska sformowana została na początku kwietnia 1938 r. w Grazu z oddziałów 5 i 7 dywizji austriackich. W trakcie działań wojennych zmieniał się jej skład. W 1939 roku, po wyruszeniu ze Słowacji, walczyła na terenie Polski z 10 Brygadą Kawalerii (patrz: Kampania wrześniowa). 12 września 1939 wycofana marszem pieszym z okolic Sanoka na Słowację i skierowana stamtąd transportami kolejowymi na front zachodni[1]. Wzięła udział w kampanii norweskiej w 1940 roku; jeden z pułków wchodzących w skład dywizji walczył w bitwie o Narwik, lecz został rozbity przez oddziały brytyjskie. Następnie dywizja walczyła przeciwko Armii Czerwonej o Murmańsk, lecz została odrzucona sowieckimi kontratakami. Przerzucona na południowy odcinek frontu wschodniego, próbowała odblokować siły niemieckie w Stalingradzie, lecz bezskutecznie. W czasie odwrotu przeszła przez tereny Węgier i Słowacji, aż na południowy Śląsk, gdzie w maju 1945 dywizja dostała się do niewoli radzieckiej.

  • Skład dywizji w 1939 roku:
    • 138 Pułk Strzelców Górskich
    • 139 Pułk Strzelców Górskich
    • 112 Pułk Artylerii Górskiej
    • 112 Batalion Rozpoznawczy
    • 48 Batalion Przeciwpancerny
    • 83 Batalion Pionierów Górskich
    • jednostki dodatkowe (batalion uzupełnień, łączności, zaopatrzenia)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leszek Moczulski Wojna polska 1939, s. 799, por. też Nikolaus von Vormann, Der Feldzug 1939 in Polen. Die Operationen des Heeres. Weissenburg 1958 , Prinz-Eugen-Verlag, s. 143.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Dywizje strzeleckie i lekkie. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2010. ISBN 978-83-11-11655-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]