3 Księga Machabejska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Trzecia Księga Machabejska – księga Starego Testamentu znajdująca się w Septuagincie, skąd przeszła do prawosławnego kanonu Pisma Świętego jako deuterokanoniczna[1]. Kościół katolicki i Kościoły protestanckie zaliczają ją do apokryfów.

Wbrew tytułowi księga nie ma związku z Machabeuszami, opisuje bowiem wydarzenia które działy się około 50 lat przed początkiem 1 Księgi Machabejskiej[1]. Opowiada o prześladowaniach Żydów w Aleksandrii za panowania Ptolemeusza IV Filopatora. Przez badaczy nie podzielających przekonania o natchnieniu księgi wydarzenia przedstawione w utworze są uznawane za fikcyjne, a wartość historyczna księgi jest poddawana w wątpliwość.[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Michał Wojciechowski: Apokryfy z Biblii greckiej. Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Vocatio", 2001, s. 24-41. ISBN 83-7146-163-1.