3 Pułk Artylerii Lekkiej (3 DP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 3 Pułku Artylerii Lekkiej (3DP). Zobacz też: 3 Pułk Artylerii Lekkiej - inne pułki artylerii lekkiej z numerem 3.
3 Pułk Artylerii Lekkiej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1940
Rozformowanie 1940
Dowódcy
Pierwszy ppłk Zygmunt Łakiński
Organizacja
Dyslokacja Saint-Malo-de-Beignon
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 3 Dywizja Piechoty

3 Pułk Artylerii Lekkiej (3 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego we Francji.

Pułk był formowany od kwietnia 1940 roku w Saint-Malo-de-Beignon, w pobliżu Coëtquidan, w składzie 3 Dywizji Piechoty[1]. 20 czerwca 1940 pułk został rozwiązany. Do Wielkiej Brytanii zostało ewakuowanych 73 oficerów oraz 333 podoficerów i kanonierów[2]. Przez cały okres istnienia jednostka nie otrzymała dział polowych [3].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

dowódcy pułku:

Oficerowie pułku:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Szczurowski 2001 ↓, s. 58.
  2. Szczurowski 2001 ↓, s. 59.
  3. Maciej Szczurowski, Artyleria PSZ na Zachodzie ... s. 58 autor sądzi, że z powodu nieotrzymania uzbrojenia jednostkę należy traktować, jako "stację zborną artylerzystów".
  4. Zuziak 2013 ↓, s. 131.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Szczurowski: Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w II wojnie światowej. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2001. ISBN 83-7174-918-X.
  • Janusz Zuziak: Wojsko Polskie we Francji 1939-1940. Organizacja i działania bojowe. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Rytm, 2013. ISBN 978-83-7399-580-2.