3 Pułk Strzelców Polskich im. Henryka Dąbrowskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 3 Pułku Strzelców Polskich im. Henryka Dąbrowskiego. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „3”.
3 Pułk Strzelców Polskich
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1918
Rozformowanie 1920
Nazwa wyróżniająca „Polskich”
Patron Jan Henryk Dąbrowski
Tradycje
Kontynuacja 84 Pułk Strzelców Poleskich
Dowódcy
Pierwszy kpt. Romuald Kohutnicki
Ostatni ppłk Romuald Kohutnicki
Działania zbrojne
Wojna domowa w Rosji
Organizacja
Dyslokacja Nowonikołajewsk
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 5 Dywizja Strzelców Polskich

3 Pułk Strzelców Polskich im. Henryka Dąbrowskiego (3 psp) – oddział piechoty Wojska Polskiego we Wschodniej Rosji, będącego częścią Armii Polskiej we Francji.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

3 Pułk Strzelców Polskich im. Henryka Dąbrowskiego został sformowany w listopadzie 1918 roku w Nowonikołajewsku (obecnie Nowosybirsk) na Syberii[1][2]. Początkowo pułk był podporządkowany dowódcy Wojska Polskiego we Wschodniej Rosji, a od 25 stycznia 1919 dowódcy 5 Dywizji Strzelców Polskich pułkownikowi Kazimierzowi Rumszy[3]. 15 września 1919 pułk liczył 1956 żołnierzy, w tym 82 oficerów, 4 lekarzy, 3 urzędników, 322 podoficerów i 1545 szeregowców, co stanowiło 75% stanu etatowego (2616 żołnierzy)[4].

Obsada personalna pułku[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna pułku w dniu 17 maja 1919 roku:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]