3 Szkolny Pułk Czołgów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 3 Szkolnego Pułku Czołgów. Zobacz też: 3 Pułk Czołgów - stronę ujednoznaczniającą.
3 Szkolny Pułk Czołgów
Ilustracja
Barwy wojsk pancernych
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Tradycje
Nadanie sztandaru 1947
Dowódcy
Pierwszy ppłk Anatol Wojnowski
Organizacja
Numer JW 2124[1]
Dyslokacja Modlin
Rodzaj wojsk Wojska pancerne

3 Szkolny Pułk Czołgów – szkolny oddział wojsk pancernych ludowego Wojska Polskiego.

Pułk sformowany został 7 maja 1944 na mocy rozkazu Nr 05 dowódcy Armii Polskiej w ZSRR. Jego zalążkiem były kursy specjalistów czołgowych organizowane przy 1 pułku czołgów. Zajęcia na kursach rozpoczęto 15 czerwca 1943. Pierwsza promocja oficerów miała miejsce we wrześniu 1943. Następnie kursy przesunięto w rejon Sum. W związku z rozpoczęciem formowania 1 Korpusu Pancernego dotychczasowe kursy specjalistów czołgowych zostały przekształcone zostały w szkolny pułk czołgów z siedzibą w Berdyczowie. We wrześniu 1944 pułk przybył do kraju, gdzie szkolił około 20 specjalności: dowódców i załogi czołgów oraz dział pancernych wszystkich typów będących na uzbrojeniu ludowego WP[2].

W dniu zakończenia wojny pułk liczył 2177 ludzi[2]. W 1945 pułk przedyslokowano do Modlina, gdzie po zakończeniu wojny nadal szkolił czołgistów w systemie pokojowym. W 1947 jednostka otrzymała sztandar ufundowany przez społeczeństwo ziemi płońskiej.

Skład etatowy[edytuj | edytuj kod]

T-34/76 czołg podstawowy 2 pułku czołgów
Działo pancerne ISU-122
działo pancerne SU-76
Samochód pancerny dowództwa BA-64
  • Dowództwo i sztab
  • 1 batalion czołgów (mechaników-kierowców)
  • 2 batalion czołgów (celowniczych)
  • 3 batalion czołgów (strzelców -radiotelegrafistów)
  • 4 batalion samochodów pancernych

inne jednostki szkolne:

  • dywizjon artylerii
  • kompania łączności
  • kompania saperów
  • pluton chemiczny
  • batalion zabezpieczenia

Zgodnie z etatem stan stały pułku liczyć miał 550 żołnierzy, w tym 214 oficerów, 287 podoficerów i 49 szeregowców oraz 49 pracowników kontraktowych, natomiast stan zmienny – 1.850 kursantów.

Na uzbrojeniu pułku znajdowały się wozy bojowe i inne pojazdy mechaniczne:

  • czołg IS – 1
  • czołgi T-34 – 26
  • czołgi T-70 – 14
  • działa samobieżne SU-76 – 3
  • działa samobieżne SU-85 – 5
  • działa samobieżne SU-152 – 2
  • działo samobieżne ISU-122 – 1
  • samochody pancerne BA-64 – 2
  • transportery opancerzone Mk-1 – 2
  • transportery opancerzone M-391 – 2

oraz sprzęt artyleryjski:

  • 82 mm moździerze – 3
  • 120 mm moździerze – 3
  • 45 mm armaty ppanc – 3
  • 76 mm armaty ppanc – 3
  • 37 mm armaty plot – 3
  • wyrzutnie rakietowe M-8 – 2

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy WP nr 053/Org. z 30.03.1946 roku
  2. a b Komornicki 1987 ↓, s. 185–186.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń ;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 3, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek kawalerii, wojsk pancernych i zmotoryzowanych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07419-4.