4/I Batalion Wartowniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
4/I Batalion Wartowniczy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Organizacja
Dyslokacja garnizon Warszawa, Kościerzyna
Formacja Wojska Wartownicze
i Etapowe
Podległość DOG „Warszawa”
DOG „Pomorze”
Rozmieszczenie 4/I batalionu wartowniczego w 1920

4/I Batalion Wartowniczyoddział Wojsk Wartowniczych i Etapowych, pełniący służbę ochronną na granicy II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

4/I batalion wartowniczy sformowano w 1919 roku[1]. Funkcjonował w strukturze Okręgu Generalnego „Warszawa”[2]. W skład batalionu wchodziło dowództwo oraz 4 kompanie po 3 plutony. W dowództwie, oprócz dowódcy batalionu, służyli oficerowie: sztabowy, adiutant, prowiantowy i kasowy; podoficerowie: mundurowy, prowiantowy, rusznikowy, sanitarny oraz 6 ordynansów[2]. Na początku 1921 roku batalion stacjonował w Warszawie[3].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec września 1920 roku zapadła w Ministerstwie Spraw Wojskowych decyzja o likwidacji Korpusu Strzelców Granicznych[4]. 29 września 1920 dyrektywa Ministerstwa Spraw Wojskowych nakazała batalionom wartowniczym ochronę granic. W sumie na 48 baonów wartowniczych, do służby granicznej przeznaczono 21 baonów[5]. Rozporządzeniem MSWojsk. z 13 listopada 1920 nakazano luzowanie kolejnych pułków Strzelców Granicznych. 4 Pułk Strzelców Granicznych, pełniący służbę na granicy zachodniej od Bałtyku do granicy DOG „Poznań”, oraz batalion morski ochraniający granicę morską, luzowały trzy bataliony wartownicze: 2/I z siedzibą dowództwa w Chojnicach, 4/I w Kościerzynie, oraz 1/VIII z Wejherowa[6].

Luzowanie oddziałów Strzelców Granicznych w DOG „Pomorze” rozpoczęto 4 grudnia 1920 roku. Całość granic przylegających do tego okręgu podzielono na pięć odcinków. Odcinek czwarty od Bałtyku do Jeziora Kruszyńskiego[a] obsadził batalion nr 4/I z miejscem postoju dowództwa w Kościerzynie[6]. Długość odcinka wynosiła 120 km[7]. Dowództwa kompanii rozlokowano w Wejherowie, Tłuczewie, Sierakowicach i Parchowie[8].

Sąsiednie bataliony

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz Dowództwa Okręgu Generalnego precyzował odcinek w sposób następujący: od południowego brzegu jeziora Żarnowieckiego do jeziora Kruszyńskiego to jest do północnej politycznej granicy powiatów Kościerzyna i Chojnice[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]