43A

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
43A
Ilustracja
Producent Polska H. Cegielski Poznań
Lata budowy 1957–1962
Liczba miejsc siedzących 76
Liczba miejsc ogółem 170
Długość całkowita 24 210 mm
Szerokość 2910 mm
Wysokość 4060 mm
Maksymalna prędkość
eksploatacyjna
120 km/h
Portal Transport szynowy

Wagon 43A – wagon osobowy II klasy używany kiedyś przez PKP na trasach lokalnych, popularnie zwany Ryflakiem.

Malowanie[edytuj | edytuj kod]

Przedział pasażerski

Wagony 43A były początkowo malowane na oliwkowo lub niebiesko-kremowo (malowanie nawiązujące do kolorów wagonów motorowych). W latach dziewięćdziesiątych niektóre z nich zostały przemalowane na zielono-kremowy schemat malowania.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wagony typu 43A zostały zaprojektowane w latach 1955–1956. Ich powstanie zdeterminowane było zastąpieniem często mocno wysłużonego, przedwojennego taboru jakim w tamtych latach dysponowała Polska Kolej Państwowa. Rownolegle z dokumentacją serii 43A powstały plany wagonu motorowego typu 5M (na PKP oznaczony jako seria SN80). „Ryflak”, jak potocznie nazywano te wagony, był później wykorzystany jako pierwowzór przy projektowaniu swojego następcy, typu 101A, w którym zastosowano szereg unowocześnień eliminujących błędy z konstrukcji poprzednika. Wagony 43A były przystosowane do pracy w pociągach zmiennokierunkowych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Terczyński P., Zientel K., Wagon Spalinowy SN80. w: Świat Kolei 8/2002.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]