44 Pułk Lotnictwa Łącznikowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
44 Pułk Lotnictwa Łącznikowego
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1951
Rozformowanie 1953
Tradycje
Kontynuacja 13 Eskadra Lotnictwa Łącznikowego
Klucz Lotniczy WOW
Dowódcy
Pierwszy mjr pil. Tomasz Żyźniewski
Organizacja
Dyslokacja Warszawa
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze

44 Pułk Lotnictwa Łącznikowego (44 plł) – oddział wojsk lotniczych SZ PRL.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1951 roku na lotnisku Okęcie rozpoczęto formowanie 44 Pułku Lotnictwa Łącznikowego[a]. Etat nr 6/152 przewidywał 335 żołnierzy i 33 pracowników kontraktowych[1]. 1 grudnia 1952 roku pułk posiadał 27 samolotów Po-2[1].

W 1953 roku pułk został przeformowany na 13 Eskadrę Lotnictwa Łącznikowego oraz Klucz Lotniczy Warszawskiego Okręgu Wojskowego[b].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz ministra obrony narodowej nr 0096/Org. z 11 grudnia 1951 roku
  2. Zarządzenie szefa Sztabu Generalnego nr 0308/Org. z 8 września 1953 roku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zieliński 2011 ↓, s. 147.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • [red.] Józef Zieliński: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. Warszawa: Bellona SA; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „SWAT”, 2011. ISBN 978-83-1112-14-09.