46 Batalion Saperów (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
46 Batalion Saperów
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy kpt. sap. Tadeusz Struś
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość 36 Dywizja Piechoty

46 Batalion Saperów (46 bsap) – pododdział saperów Wojska Polskiego II RP z okresu kampanii wrześniowej.

Batalion nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w 1939 przez 4 pułk saperów z Przemyśla.

Formowanie i działania[edytuj | edytuj kod]

Batalion został sformowany w dniach 31 sierpnia - 5 września 1939 roku, w I rzucie mobilizacji powszechnej przez 4 pułk saperów z Przemyśla dla 36 Dywizji Piechoty[1].

Władysław Steblik opierając się na pracy „Polskie Siły Zbrojne (...)" [a] podał, że 46 bsap pod dowództwem kpt. Eugeniusza Krzemińskiego [b] w dniu 9 września 1939 roku przybył z Rudnika nad Sanem do rejonu Sieniawy, lecz nie podlegał żadnemu dowództwu taktycznemu i nie miał łączności z innymi oddziałami [2]. Z kolei Ryszard Dalecki utrzymuje, że pododdziałem, który przybył z Rudnika do rejonu Sieniawy był 2 bsap majora Franciszka Kostki, a dowództwo obrony linii Sanu na odcinku od Sieniawy do Radymna sprawował gen. bryg. Wacław Wieczorkiewicz [3].

17 września 1939 roku 2. kompania por. Hajduka przybyła do Lwowa i została podporządkowana Dowództwu Grupy Obrony Lwowa. Kompania liczyła wówczas 2 podchorążych rezerwy, 121 podoficerów i szeregowych, 6 koni wierzchowych, 7 koni taborowych, 3 wozy taborowe i jedną biedkę amunicyjną. Kompania (bez jednego plutonu) została przydzielona do zachodniego sektora obrony, natomiast jeden pluton przydzielony do sektora południowego[4].

Struktura i obsada etatowa[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna we wrześniu 1939[5]:

Dowództwo batalionu:
dowódca – kpt. sap. Tadeusz Struś
zastępca dowódcy – por. Stanisław Bagieński
  • 1 kompania saperów – por. Michał Horodyński
  • 2 kompania saperów – por. sap. inż. Stefan Hajduk †1940 Charków[6]
  • kolumna saperska – ppor. sap. rez. Mieczysław Bolesław Woliński †1940 Charków[7]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. "Polskie Siły Zbrojne w drugiej wojnie światowej", tom I "Kampania wrześniowa 1939", część 3, s. 449.
  2. Eugeniusz Krzemiński, kapitan, ur. 30.12.1899 w Żdżarach, zamordowany w 1940 r. w Charkowie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cutter 2003 ↓, s. 161.
  2. Władysław Steblik, Armia "Kraków" 1939 s. 299, 350.
  3. Ryszard Dalecki, Armia "Karpaty" w wojnie obronnej 1939 r., s. 124-125.
  4. Dokumenty 1997 ↓, s. 135, 151.
  5. Cutter 2003 ↓, s. 327.
  6. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 158.
  7. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 606.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
  • Zdzisław Józef Cutter: Polskie wojska saperskie w 1939 r. : organizacja, wyposażenie, mobilizacja i działania wojenne. Częstochowa: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej, 2003. ISBN 83-7098-834-2.
  • Zdzisław Józef Cutter: Saperzy II Rzeczypospolitej. Warszawa [etc.]: Pat, 2005. ISBN 83-921881-3-6.
  • Dokumenty obrony Lwowa 1939. Artur Leinwand (oprac.). Warszawa: Instytut Lwowski, 1997. ISBN 83-910659-0-1.
  • Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W", Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, ​ISBN 83-85621-87-3
  • Władysław Steblik, Armia "Kraków" 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989, wyd. II, ​ISBN 83-11-07434-8
  • Ryszard Dalecki, Armia "Karpaty" w wojnie obronnej 1939 r., Krajowa Agencja Wydawnicza, Rzeszów 1989, wyd. II, ​ISBN 83-03-02830-8