46 Dywizjon Artylerii Ciężkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
46 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 1 Pułk Artylerii Ciężkiej
Dowódcy
Pierwszy kpt. Stanisław Kozłowski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk artyleria
Warszawa obrona 1939 1.PNG

46 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (46 dac) - pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego.

Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w I rzucie mobilizacji powszechnej. Jednostką mobilizującą był 1 Pułk Artylerii Ciężkiej z Modlina. Dywizjon przeznaczony był do odwodu Naczelnego Wodza.

Mobilizacja została przeprowadzona w dniach 31 sierpnia - 6 września 1939, w lesie na zachód od wsi Rybitew. Do 3 września zgłosiło się do dywizjonu ok. 90% poborowych i zmobilizowano 100% koni. Pobrano 12 armat kal. 120 mm wz. 78/09/31 oraz 2 jednostki ognia. Większość mobilizowanych żołnierzy pochodziła z Warszawy, Płońska i z Modlina. Podczas formowania oddziału podjęto specjalne środki bezpieczeństwa. Mobilizację utrudniali niemieccy koloniści. 5 września zatrzymano dywersanta, który wskazywał rakietami miejsce postoju dywizjonu. 6 września dywizjon został włączony w skład GO gen. Zulaufa.

Obsada personalna[edytuj]

dowódca — kpt. Stanisław Kozłowski

  • adiutant — por. rez. Jan Sowa
  • oficer płatnik — ppor. rez. mgr Władysław Jarczyk
  • dowódca kolumny amunicyjnej — por. rez. Mieczysław Wassowicz
  • dowódca 1 baterii — por. Antoni Kulikowski
    • oficer ogniowy — ppor. rez. Kazimierz Tylia
  • dowódca 2 baterii — por. rez. Wacław Ostaszewski
    • oficer ogniowy — por. Marian Gierałtowski
  • dowódca 3 baterii — por. Stanisław Zelkowski

Działania bojowe[edytuj]

6 września dywizjon otrzymał pierwszy rozkaz bojowy. Nakazywał on zajęcie stanowisk ogniowych w rejonie Stanisławowa (ok. 3 km na północny zachód od wsi Rybitew) z posterunkami obserwacyjnymi w rejonie Nowego Modlina i kierunkiem strzału na północny wschód.

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Instytut Wydawnictw PAX. Warszawa 1990.
  • Piotr Zarzycki: Plan mobilizacyjny "W". Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny. Pruszków 1995. ​ISBN 83-85621-87-3​.