48 Dywizjon Artylerii Lekkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
48 Dywizjon Artylerii Lekkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 31 pułk artylerii lekkiej
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 16 Pomorska Dywizja Piechoty

48 Dywizjon Artylerii Lekkiej (41 dal) – pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon sformowany w alarmie na bazie I dywizjonu 31 pułku artylerii lekkiej. Gotowość marszową osiągnął w ostatnich dniach sierpnia 1939 roku[1].

Walki dywizjonu[edytuj]

Po osiągnięciu gotowości, dywizjon skierowano do dyspozycji dowódcy artylerii 16 Dywizji Piechoty w Grudziądzu. Ten przydzielił go do dowódcy Oddziału Wydzielonego „Wisła”[1]. Nocą z 1/2 września jeden z batalionów dywizjonu brał udział w ataku i zajęciu m. Niewałd, a następnie dołączył do oddziału wydzielonego płk. Cieślaka w Płużnicy[1]. 5 września dywizjon dołączył na południowym brzegu Wisły do 27 Dywizji Piechoty. Podczas marszów z dywizją wykonał dwa wypady na wroga. 14 września wspierał wspólnie z baterią 4/27 pal atak 23 pułku piechoty na przeprawiających się przez Wisłę Niemców[1].

Swoje istnienie dywizjon zakończył w dniach 17 i 18 września pomiędzy Iłowem a Bzurą pod bombami samolotów niemieckich[1].

Żołnierze dywizjonu[edytuj]

Dowódca dywizjonu

  • major Wacław Gay[2]

Przypisy

  1. a b c d e Galster 1975 ↓, s. 320-321.
  2. Zarzycki 1996 ↓, s. 24.

Bibliografia[edytuj]

  • Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. Londyn: 1975.
  • Piotr Zarzycki: 31 Pułk Artylerii Lekkiej. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1996, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej. ISBN 8387103152.