48 Pułk Artylerii Lekkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
48 Pułk Artylerii Lekkiej
Ilustracja
Historia
Państwo  Rzeczpospolita Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1945
Dowódcy
Pierwszy mjr Wiktor Wiszniewski
Organizacja
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 6 Brygada Artylerii Lekkiej

48 Pułk Artylerii Lekkiej (48 pal) – oddział artylerii lekkiej ludowego Wojska Polskiego.

Pułk sformowany został we wsi Różanka na podstawie rozkazu Nr 8 Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego z dnia 20 sierpnia 1944, w składzie 6 Brygady Artylerii Lekkiej. W grudniu 1944, w Różankach, żołnierze pułku złożyli przysięgę[1].

Pułk walczył w rejonie Słonowic, Pogorzelicy, Trzebiatowa i Skrobowa. Wyróżnił się przy likwidacji przyczółka pod Dąbiem Szczecińskim, w walkach pod Wehrkirch i Särichen. Brał udział w operacji praskiej. Szlak bojowy zakończył pod Bad Schandau.

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • mjr Wiktor Wiszniewski — do 22 marca 1945
  • mjr Iwan Olszanow

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

żołnierzy – 1093 (oficerów – 150, podoficerów – 299, kanonierów – 644)

sprzęt:

Marsze i działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

Operacja luzycka.png Operacja berlin 1 1945.png Operacja berlin 2 1945.png Budziszyn 1945 b.png Budziszyn 1945 a.png

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ways 1967 ↓, s. 121-122.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Władysław Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. II. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.