4G

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

4G, telefonia komórkowa czwartej generacji – sieć cyfrowa telefonii komórkowej dla której główną cechą odróżniającą od swojej poprzedniczki (3G) jest szybkość transferu pomiędzy urządzeniami. Oferuje ona prędkość mobilnego Internetu na poziomie 100 Mb/s, a wysyłanie pakietów odbywa się z prędkością powyżej 25 Mb/s[1].

Polega na przesyłaniu dźwięku i danych za pomocą komutacji pakietów opartej na IP.

Charakteryzuje się uproszczoną architekturą sieci szkieletowej oraz usprawnioną przepływnością w sieci radiowej w stosunku do poprzednich standardów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wzorów formularzy sprawozdawczych, objaśnień co do sposobu ich wypełniania oraz wzorów kwestionariuszy i ankiet statystycznych stosowanych w badaniach statystycznych ustalonych w programie badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2015 Dz.U. z 2015 r. poz.  2044.