4 Batalion Saperów (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
4 Batalion saperów
Ilustracja
Barwy saperów dywizyjnych
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie 1947
Dowódcy
Pierwszy płk Jan Nepomucen Gustowski
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk Wojska inżynieryjne
Podległość 4 Dywizji Piechoty

4 Batalion Saperów (Oddziały Saperów Dywizyjnych) – oddział saperów Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Formowanie[edytuj | edytuj kod]

W lutym 1945 roku, w Szkocji, rozpoczęto formowanie jednostki Oddziałów Saperów Dywizyjnych 4 Dywizji Piechoty. Zdolność bojową miał osiągnąć do 1 czerwca 1945. W walkach na froncie nie wziął udziału. Oficerowie wywodzili się z I Korpusu Polskiego, a żołnierze w ok. 80 % z Wehrmachtu i organizacji Todt, do których to wcześniej zostali przymusowo wcieleni. Batalion był kompletnie zmotoryzowany, liczył ok. 1200 ludzi[1].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca saperów dywizyjnych
    • płk sap. Jan Nepomucen Gustowski[2]
    • mjr sap. Wiktor Neklaws[3] (1945-1946)
  • adiutant - por. Henryk Hajducki
  • dowódca plutonu dowodzenia - por. Jan Markowski
  • dowódca plutonu łączności - ppor. Regula
  • dowódca 7 kompanii saperów – kpt. Julian Feliks Folik
  • dowódca 8 kompanii saperów – kpt. sap. inż. Jan Piasecki[4]
  • dowódca 9 kompanii saperów – kpt. sap. Maksymilian Robert Kruczała
  • dowódca 4 kompanii parkowej – mjr sap. Adam Julian Kasperski[5]
  • dowódca plutonu mostowego - chor. Budny

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 4 Dywizja Piechoty ↓, s. 41.
  2. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 253, 842.
  3. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 260, 759. Wiktor Neklaws urodził się 27 sierpnia 1901 roku. 24 grudnia 1949 roku otrzymał obywatelstwo brytyjskie..
  4. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 261, 756. Jan Piasecki urodził się 23 listopada 1903 roku..
  5. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 260.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Zbigniew Wawer: Organizacja polskich wojsk lądowych w Wielkiej Brytanii 1940-1945. Warszawa: Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk: Bellona, 1992. ISBN 83-11-08218-9.
  • 4 Dywizja Piechoty – Pamięci żołnierzy 4 Dywizji Piechoty i ich dowódcy gen. Glabisza. Tuchowo: Mała poligrafia WSD Redemptorystów.
  • Witold Biegański, Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej, Regularne jednostki Wojska Polskiego na zachodzie. Formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad, tom 5, Warszawa 1967, s. 225-226.
  • 4 Dywizja Piechoty - Zmechanizowana 1808-1994. Zarys dziejów, red. nauk. Grzegorz Nowik, Tadeusz Rawski, Ministerstwo Obrony Narodowej, Departament Stosunków Społecznych, Wydawnictwo "Bellona", Warszawa 1994, ​ISBN 83-1108377-0​, s. 102-109.
  • Mieczysław Borchólski, Z saperami generała Maczka, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1990, s. 163, 166, ISBN 83-11-07794-0, OCLC 834112494.