4 Gwardyjska Dywizja Strzelecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
4 Gwardyjska Dywizja Strzelecka
4-я гвардейская стрелковая дивизия
Ilustracja
Emblemat jednostek Gwardyjskich
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 18 września 1941
Rozformowanie 1946
Nazwa wyróżniająca Apostołowsko-Wiedeńska
Tradycje
Rodowód 161 Dywizja Strzelecka
Dowódcy
Pierwszy Piotr Moskwitin (ru)
Ostatni Kuźma Parfionow (ru)
Działania zbrojne
II wojna światowa (front wschodni)
Organizacja
Formacja Armia Czerwona
Rodzaj wojsk piechota i artyleria
Odznaczenia
Order of Red Banner.svg

4 Gwardyjska Dywizja Strzeleckazwiązek taktyczny (dywizja) Armii Czerwonej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Decyzją Ludowego Komisarza Obrony №308, 161 Dywizja Strzelecka, za zasługi w działaniach obronnych po ataku Niemiec na ZSRR, otrzymała miano gwardyjskiej, jako 4 Gwardyjska Dywizja Strzelecka[1].

We wrześniu 1941 w składzie 54. Armii, następnie przeniesiona do 4. Armii i skierowana na Tichwin[2]. Tam walczyła przeciw 61 DP Wermachtu.

W styczniu 1942 weszła w skład Frontu Wołchowskiego, atakowana przez niemiecką 1 DP. W sierpniu tegoż roku wycofana na tył po czym przerzucona pod Stalingrad. W grudniu w 5. Armii Uderzeniowej[3], wykonując manewr okrążający przeciw niemieckiej 19 DPanc.

Po przejściu do kontrofensywy w 1943 4GwDS skierowała się na Szachty, 19 stycznia zajmując pozycję na brzegu rzeki Doniec, a w lutym – rzeki Mius. We wrześniu 1943 wyzwoliła Jenakijewe, Jasynowatą i Krasnogorowkę.

W 1944 sforsowała Ingulec i Boh przechodząc w składzie 3. Frontu Ukraińskiego przez Rumunię.

W ostatnich miesiącach wojny walczyła na Węgrzech przeciwko 1 DPanc SS. Wojnę zakończyła w Tulln an der Donau, rozwiązana w 1946.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]