4 Pułk Piechoty Legii Nadwiślańskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
4 Pułk Piechoty Legii Nadwiślańskiej
Ilustracja
Żołnierz Legii Nadwiślańskiej w 1810
Historia
Państwo

 Księstwo Warszawskie
 I Cesarstwo Francuskie

Sformowanie

8 lipca 1809

Dowódcy
Pierwszy

mjr Kazimierz Tański

Ostatni

płk Sykstus Estko

Działania zbrojne
Wojny napoleońskie
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

Wojska lądowe

Rodzaj wojsk

Piechota

4 Pułk Piechoty Legii Nadwiślańskiej – oddział piechoty okresu napoleońskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Utworzony 8 lipca 1809 pod nazwą 2 Legii Nadwiślańskiej w Wolkersdorf dowodzonej przez gen. Mikołaja Bronikowskiego[1]. Wchodził w skład Legii Nadwiślańskiej.

12 lutego 1810 2 Legia Nadwiślańska została wcielona do pierwszej pod nazwą 4 Pułku Piechoty[1].

W 1813, z resztek czterech pułków piechoty Legii Nadwiślańskiej, utworzono jeden pod dowództwem płk Stanisława Malczewskiego i w sierpniu przyłączono go do 27 Dywizja Izydora Krasińskiego[2].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułkiem dowodzili[1]:

Walki pułku[edytuj | edytuj kod]

Bitwy i potyczki[1]:

  • Puebla-de-Sebabria (29 lipca 1810)
  • Benevente (2 sierpnia 1810)
  • Salinas (25 maja 1811)
  • Penaranda (1 czerwca 1811)
  • Rogoźno (10 lutego 1813)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Gembarzewski 1925 ↓, s. 50.
  2. Wimmer 1978 ↓, s. 447.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]