4 Pułk Strzelców Polskich (WP na Wschodzie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 4 Pułku Strzelców Polskich WP na Wschodzie. Zobacz też: 4 Pułk Piechoty - inne pułki piechoty z numerem 4.
4 Pułk Strzelców Polskich
Historia
Państwo  Imperium Rosyjskie
 II Rzeczpospolita
Sformowanie 1917
Rozformowanie 1918
Dowódcy
Pierwszy płk Znamierowski
Działania zbrojne
Wojna domowa w Rosji
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość Dywizja Strzelców Polskich
1 Dywizja Strzelców Polskich

4 Pułk Strzelców Polskich (4 psp) – oddział piechoty Wojska Polskiego na Wschodzie.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Pułk został sformowana w lutym 1917 roku w Berezaniu w składzie Dywizji Strzelców Polskich. W swej strukturze posiadała trzy bataliony piechoty[1]. Od jesieni 1917 wszedł w skład 1 Dywizji Strzelców Polskich I Korpusu. Na dzień 14.12.1917 liczył 939 żołnierzy frontowych[2]. W okresie reorganizacji wojsk i koncentracji, w dniu 1 kwietnia 1918 stacjonował w Mohylewie[3].

Działania zbrojne pułku[edytuj | edytuj kod]

Walki pułku w Galicji w 1917 roku
Wiosną 1917 roku pułk został przerzucony z Kijowa w rejon Husatyna. 17 czerwca ześrodkował się w Czabarówce[4]

Dowództwo pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku
  • płk Znamierowski[5]
  • płk T. Racięcki[5]
  • płk Konstanty Oświeciński (do 1 lutego 1918[a])
  • płk Michał Milewski (od 1 II 1918)
Zastępcy dowódcy pułku
  • płk Michał Milewski (do 1 II 1918)
Oficerowie i żołnierze pułku

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 1 lutego 1918 został usunięty ze stanowiska dowódcy pułku płk Konstanty Oświeciński, gdyż z jego winy 4 ps spóźnił się i nie zajął stacji kolejowej w Rohaczewie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]