4 Zapasowy Pułk Kawalerii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
4 Zapasowy Pułk Kawalerii
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1945
Dowódcy
Pierwszy mjr Cezary Gulewski
Organizacja
Dyslokacja Hrubieszów
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Kawaleria
Podległość Dowództwo OW Lublin

4 Zapasowy Pułk Kawalerii – zapasowy oddział kawalerii Wojska Polskiego.

Sformowany w Łukach[1] pod Żytomierzem jednocześnie z siedmioma innymi jednostkami zapasowymi na terenie ZSRR, według etatu 06/342, przewidującego stan stały 333 osoby i zmienny – 938.

Proporczyk na lance i na mundur czerwono-jasnoniebieski[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu szefa Wydziału Wyszkolenia Głównego Sztabu Formowania z 27 lipca 1944 etat pułku rozszerzono i zorganizowano szkołę pułkową istniejącą do lutego 1945.

W związku z formowaniem 2 Armii WP i przeniesieniem jednostek WP z Ukrainy na ziemie polskie, 4 zapasowy pułk kawalerii rozlokowano w Hrubieszowie[3].

7 lutego 1945 4 pułk został przekazany do dyspozycji Dowództwa Okręgu Wojskowego — Lublin. Pułk brał udział w walkach ze zbrojnym podziemiem na terenie okręgu lubelskiego w powiatach hrubieszowskim i zamojskim. Wspólnie z Milicją Obywatelską brał udział w akcjach bojowych, gdzie w lasach w rejonie Uhnowa stoczył dwudniową walkę z liczącym 230 osób oddziałem Ukraińskiej Powstańczej Armii. Uczestniczył również w zagospodarowywaniu ziem zniszczonych działaniami wojennymi.

Działalność 4 zapasowego pułku kawalerii zakończył rozkaz ND WP nr 0117/org. z 7 maja 1945, na podstawie którego został on rozformowany. Na bazie tej jednostki zorganizowano 20 batalion strzelecki.

Skład[edytuj | edytuj kod]

Skład pułku był następujący:

  • dowództwo,
  • sztab,
  • pluton łączności,
  • szkoła podoficerów,
  • szkoła weterynaryjna,
  • pluton saperów,
  • ambulans,
  • wydział pol.-wych.
  • pluton gospodarczy.

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo pułku

  • dowódca pułku – ppłk Józef Wojniłko
  • zastępca ds. pol. – wych. – rtm. Antoni Kuśmierak
  • szef sztabu – rtm. Jan Smolak

Szeregowcy

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 3, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek kawalerii, wojsk pancernych i zmotoryzowanych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07419-4.
  • Henryk Smaczny: Księga kawalerii polskiej 1914-1947. Warszawa: Przedsiębiorstwo zagraniczne TESCO, 1989. ISBN 83-00-02555-3.
  • Materiały Centralnego Archiwum Wojskowego.