50 Dywizjon Artylerii Lekkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
50 Dywizjon Artylerii Lekkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 22 pułk artylerii lekkiej
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość Armia „Prusy”

50 Dywizjon Artylerii Lekkiej (50 dal) - pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w mobilizacji powszechnej przez 22 pułk artylerii lekkiej w Przemyślu. Gotowość marszową osiągnął 6 września 1939 roku[1].

Walki dywizjonu[edytuj | edytuj kod]

Mimo początkowego przeznaczenie do Armii „Prusy", dywizjon zatrzymano w Siedliskach i postawiono zadanie obrony twierdzy Przemyśl. 10 września dywizjon skierowano do dyspozycji dowódcy 38 Dywizji Piechoty.Dopiero w nocy 11/12 września nawiązał kontakt taktyczny z 96 pułkiem piechoty i nad rankiem, w rejonie na zachód od Balic wszedł pod rozkazy dowódcy artylerii dywizji płk. Stefana Zielke[1]. 14 września dywizjon wspierał 97 pułkiem piechoty w walce z Niemcami pod Sądową Wisznią[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Galster 1975 ↓, s. 322.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. Londyn: 1975.