52 Dywizjon Artylerii Lekkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 52 dal. Zobacz też: inne dywizjony artylerii noszące numer 52.
52 Dywizjon Artylerii Lekkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy mjr art. Kazimierz Sobolewski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria

52 Dywizjon Artylerii Lekkiej (52 dal) – pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany przez 27 pułk artylerii lekkiej z Włodzimierza Wołyńskiego.

Formowanie i działania dywizjonu[edytuj | edytuj kod]

Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Miał być sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”, w I rzucie mobilizacji powszechnej[1].
Jednostką mobilizującą był 27 pułku artylerii lekkiej stacjonujący we Włodzimierzu Wołyńskim[2].
Organizacja wojenna pododdziału zakładała, że w jego składzie znajdzie się dowództwo, trzy baterie armat i kolumna amunicyjna. Każda z baterii miała być uzbrojona w cztery 75 mm armaty wz. 1897[a].
Dywizjon miał być jednostką artylerii odwodu Naczelnego Wodza. Pod koniec czerwca 1939 została podjęta decyzja o włączeniu dywizjonu w skład rezerwowego 38 pułku artylerii lekkiej[3].

Dywizjon został sformowany w dniach 31 sierpnia – 5 września 1939, we Włodzimierzu Wołyńskim. W nocy z 12 na 13 września 1939 roku dyon został wyładowany w Dublanach i stanął na postoju w lesie, w rejonie Instytutu Rolniczego[4]. W tym czasie 38 pal, w składzie 38 DPRez znajdował się w lasach na wschód od Medyki[5]. Dywizjon nie dołączył do pułku, lecz został skierowany do obrony Lwowa. 13 września do Lwowa dotarła 1 bateria, a w nocy z 13 na 14 września reszta dywizjonu. W obronie Lwowa jednostka walczyła do 22 września 1939.

Obsada personalna 52 dal[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo[6]

  • dowódca dywizjonu – mjr art. mgr Kazimierz Sobolewski
  • adiutant – ppor. rez. Edward Malczewski
  • oficer zwiadowczy – ppor. Władysław Filip Łuczyński
  • oficer łączności – ppor. rez. Wincenty Marian Chabura
  • oficer łącznikowy – ppor. rez. Ewaryst Hołdanowicz
  • oficer obserwacyjny – por. rez. Jan Marcjan Wnękowski
  • oficer płatnik - ppor. rez. Jan Wiśniewski
  • lekarz weterynarii – ppor. rez. lek. wet. Tadeusz Józef Łada-Kłodziński

1 bateria

  • dowódca baterii – kpt. art. Edward Jan Nowak
  • oficer zwiadowaczy – ppor. rez. Piotr Ptaszek
  • oficer ogniowy – ppor. rez. Jan Juszczęć
  • dowódca plutonu – ppor. rez. Julian Colonna-Walewski[7]

2 bateria

  • dowódca baterii – kpt. Józef Bilewski
  • szef baterii – plut. Bronisław Mucha

3 bateria

  • dowódca 3 baterii – ppor. Woźniak[8]
  • oficer baterii – ppor. rez. Tadeusz Skrowaczewski

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... s. 303, natomiast Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W" ... s. 82 podał, że 52 dal miał być sformowany w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym oraz uzbrojony w 100 mm haubice wz. 1914/1919A i wyposażony w jaszcze wz. 1914/1919K.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... s. 303.
  2. Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W" ... s. 82.
  3. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... s. CXXXIX-CXL.
  4. Zarzycki 2005 ↓, s. 81.
  5. Ryszard Dalecki, Armia "Karpaty" ... s. 177.
  6. Zarzycki 1999 ↓, s. 42.
  7. Był absolwentem III kursu SPRA z oceną bardzo dobrą, z 4 lokatą i w stopniu plutonowego podchorążego. Nigdzie jednak nie ma potwierdzenia jego awansu na podporucznika.
  8. Zarzycki 2005 ↓, s. 98-99.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Dalecki, Armia "Karpaty" w wojnie obronnej 1939 r., Krajowa Agencja Wydawnicza, Rzeszów 1989, wyd. II, ​ISBN 83-03-02830-8
  • Ryszard Rybka, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Kamil Stepan, Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Adiutor", 2010, ISBN 978-83-86100-83-5, OCLC 674626774.
  • Piotr Zarzycki, 27 Pułk Artylerii Lekkiej, Pruszków: Wydawnictwo AJAKS, 1999, ISBN 83-87103-93-4, OCLC 830291173.
  • Piotr Zarzycki, Artyleria w obronie Lwowa w roku 1939, Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (207), Warszawa 2005
  • Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W". Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, ​ISBN 83-85621-87-3
  • Piotr Zarzycki: Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej. Zeszyt 81. 27 pułk artylerii lekkiej. Pruszków: Oficyna Wydawnicza Ajaks, 1999. ISBN 83-87103-93-4.