Galileo (planeta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z 55 Cancri b)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Galileo
55 Cancri b – wizja artysty
55 Cancri b – wizja artysty
Parametry orbity
Półoś wielka (a) 0,1134 ± 0,0006 j.a.
Mimośród (e) 0,0159 ± 0,008
Okres orbitalny (P) 14,651 ± 0,0001 d
Argument
perycentrum
(ω)
164°
Epoka (τ) 2 453 040 ± 2,2 JD
Charakterystyka fizyczna
Masa minimalna (M·sin i) 0,800 ± 0,012 MJ
Odkrycie
Odkrywcy Butler, Marcy
Data 1996

Galileo[1] (55 Cancri b) – druga w kolejności planeta pozasłoneczna orbitująca wokół 55 Cancri A. Dla uniknięcia mylenia jej z drugim składnikiem układu 55 Cancri – czerwonym karłem 55 Cancri B – planeta ta oznaczana jest też 55 Cancri Ab. Z powodu niewielkiej odległości od swej gwiazdy oraz masy tylko nieznacznie mniejszej od masy Jowisza, zalicza się go do klasy gorących jowiszów.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa planety została wyłoniona w publicznym konkursie w 2015 roku. Upamiętnia ona Galileusza, astronoma i fizyka, który między innymi odkrył galileuszowe księżyce Jowisza i obserwował fazy Wenus przez własnoręcznie skonstruowaną lunetę. Nazwę tę zaproponowali członkowie Królewskiego Niderlandzkiego Stowarzyszenia Meteorologii i Astronomii (Koninklijke Nederlandse Vereniging voor Weer- en Sterrenkunde) z Holandii[1][2].

Odkrycie[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak większość znanych planet pozasłonecznych, także i ta została odkryta przez pomiary zmian prędkości radialnej 55 Cancri A powodowanych oddziaływaniem grawitacyjnym planety na gwiazdę. Dokładne pomiary przesunięcia dopplerowskiego w widmie 55 Cancri A wykazały około 15-dniową okresowość zmian. Odkrycie planety zostało ogłoszone w 1996, razem z odkryciem planet okrążających tau Boötis i ypsilon Andromedae.

Okazało się jednak, że odkrycie tej planety nie tłumaczyło w pełni obserwowanych odchyleń w prędkości radialnej 55 Cancri A. Te nieścisłości doprowadziły w 2002 do odkrycia planety 55 Cancri d.

Orbita i masa[edytuj | edytuj kod]

Planeta Galileo ma krótki, niespełna 15-dniowy okres obiegu, choć nie jest on aż tak rekordowo krótki jak u uprzednio odkrytej Dimidium (51 Pegasi b, pierwszego znanego przedstawiciela gorących jowiszów). Planeta jest w rezonansie orbitalnym 1:3 z pobliską planetą Brahe (55 Cancri c).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Duża masa wskazuje, że 55 Cancri b jest gazowym olbrzymem bez jakiejkolwiek stałej powierzchni. Planeta została odkryta w sposób pośredni, więc cechy takie jak jej promień, skład czy temperatura nie są znane. Zakładając, że planeta ta ma skład podobny do Jowisza, a jej środowisko jest blisko równowagi chemicznej przewiduje się, że 55 Cancri b ma bezchmurne górne partie atmosfery z widmem zdominowanym przez absorpcję metali alkalicznych.

Jest mało prawdopodobne, by planeta miała duże księżyce ponieważ siły pływowe wyrzuciłyby je z orbity lub zniszczyły w relatywnie krótkim czasie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Final Results of NameExoWorlds Public Vote Released. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2015-12-15. [dostęp 2015-12-18].
  2. The Approved Names. W: NameExoWorlds [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna / Zooniverse, 2015-12-15. [dostęp 2015-12-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]