58 Pułk Piechoty (austro-węgierski)
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1763 |
| Rozformowanie |
1918 |
| Nazwa wyróżniająca | |
| Tradycje | |
| Święto |
27 czerwca[1] |
| Działania zbrojne | |
| I wojna światowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
| Podległość | |
58 Galicyjski Pułk Piechoty Arcyksięcia Ludwika Salvatora[1] (niem. Infanterieregiment Erzherzog Ludwig Salvator Nr.58[2]) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku
[edytuj | edytuj kod]Pułk został utworzony w 1763[3]. Okręg uzupełnień nr 58 Stanisławów na terytorium 11 Korpusu. Kolory pułkowe: wyłogi i patki czarne, guziki srebrne[4].
Garnizony pułku
[edytuj | edytuj kod]W 1873 pułk stacjonował w garnizonie Peszt, a batalion zapasowy w Stanisławowie. W latach 1903–1907 jednostka stacjonowała w garnizonie Przemyśl z wyjątkiem I batalionu detaszowanego w Stanisławowie. W 1908 dowództwo pułku i III batalion dyslokowano do Stanisławowa, a II batalion do Zaleszczyk. 4. batalion w latach 1908–1909 stacjonował w Budvie (wł. Budua)[5], w latach 1910-1911 w Perzagno, a w latach 1912-1914, jako detaszowany w Fočy[6].
Pułk w I wojnie światowej
[edytuj | edytuj kod]W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy[7].
W tym czasie pułk (bez 4. batalionu) wchodził w skład 60 Brygady Piechoty należącej do 30 Dywizji Piechoty, natomiast 4. batalion był podporządkowany dowódcy 8 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty[8].
Skład narodowościowy w 1914 roku 72% - Rusini[9].
Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów[10]. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 124 pułkowi piechoty[11][12].
W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w Galicji. W grudniu 1914 w okolicach Bochni oraz Brzeska. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 314 w Bochni, 310 w Leszczynie, 259 w Biskupicach Radłowskich oraz 30 w Święcanach.
Szefowie pułku
[edytuj | edytuj kod]W latach 1830–1867 szefem pułku był arcyksiążę Stefan Wiktor, a po jego śmierci arcyksiążę Ludwik Salwator. Drugimi szefami pułku byli: FML Franz Ignaz Maria Abele von Lilienberg (1830 – †17 XII 1861) i FML Alfred von Henikstein (1861 – †29 I 1882).
Żołnierze
[edytuj | edytuj kod]- Dowódcy pułku
- płk Carl Ritter Schauer von Schröckenfeld (1873)
- płk Ernst Mattanovic (1903–1907)
- płk Mieczysław Zaleski (IV 1908 – VII 1912 → dowódca 23 Brygady Piechoty w Krakowie)
- płk Vinzenz Kuhn (1912–1913 → stan spoczynku, 1 III 1918 mianowany tytularnym generałem majorem[13])
- płk Johann Konschegg (1913–1914[6])
- Oficerowie
- ppłk Franciszek Fabry
- ppłk Zdzisław Załuski
- płk Tadeusz Wiktor – dowódca batalionu w Stanisławowie
- mjr Anton Kraus (1911–1916)
- kpt. Leo Bernatzik (1892–1909)
- kpt. Władysław Glazór
- kpt. Erwin Kossowski
- kpt. Tadeusz Szałowski
- por. Emil Ślusarczuk
- por. rez. Franciszek Drwota
- por. rez. Sylwester Stachiewicz
- ppor. rez. Kazimierz Kubala
- ppor. rez. Edward Pach
- ppor. rez. Roman Saloni
- ppor. rez. Stanisław Sosabowski
- chor. rez. Zygmunt Kubisz
- Julian Sas-Kulczycki – jednoroczny ochotnik
- lekarz sztabowy Ludwik Miłkowski-Baumbach (1912–1918)
- Podoficerowie
- plut. Bronisław Schlichtinger
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Nowakowski 1992 ↓, s. 81.
- ↑ Pułki piechoty 1 – 102 luty 1914 ↓, regiment.
- ↑ Pułki piechoty 1 – 102 luty 1914 ↓, daty powstania.
- ↑ Jung 2020a ↓, s. 35.
- ↑ Z Przemyśla do Dalmacji. „Nowości Illustrowane”. Nr 14, s. 4, 4 kwietnia 1908.
- ↑ a b Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 494.
- ↑ Jung 2020a ↓, s. 37.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 103, 113.
- ↑ Infanterie-Regimenter 1 - 102 as at July 1914.. [dostęp 2010-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-10)].
- ↑ Jung 2020b ↓, s. 13.
- ↑ Jung 2020b ↓, s. 14.
- ↑ Piechota austro-węgierska ↓, pułki 103–139.
- ↑ Schmidt-Brentano 2007 ↓, s. 97.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Glenn Jewison, Jörg C. Steiner: Austro-Hungarian Army – Infantry Regiments 1914. [w:] Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 [on-line]. austro-hungarian-army.co.uk/. [dostęp 2025-10-16]. (ang.).
- Glenn Jewison, Jörg C. Steiner: Austro-Hungarian Infantry Development 1914-1918: The organisation and wartime history of the Austro-Hungarian Infantry 1914-1918. [w:] Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 [on-line]. austro-hungarian-army.co.uk/. [dostęp 2025-10-23].
- Peter Jung: Armia austro-węgierska w I wojnie światowej 1914–1916. T. 1. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2020. ISBN 978-83-8178-241-8.
- Peter Jung: Armia austro-węgierska w I wojnie światowej 1916–1918. T. 2. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2020. ISBN 978-83-8178-242-5.
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1873. (niem.).
- Tomasz Nowakowski: Armia austro-węgierska 1908–1918. Warszawa: Fenix editions, 1992. ISBN 83-900217-4-9.
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1895. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1894. (niem.).
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
- Antonio Schmidt-Brentano: Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816-1918. Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2007.
- Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914
- Polegli na ziemiach polskich z K.u.K. Infanterie Regiment Erzherzog Ludwig Salvator Nr 58. polegli.forgen.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-17)].
- Galicyjskie pułki piechoty cesarskiej i królewskiej Armii
- Cesarska i królewska Armia w Budvie (Budua)
- Cesarska i Królewska Armia w Budapeszcie
- Cesarska i Królewska Armia w Przemyślu
- Cesarska i Królewska Armia w Stanisławowie
- Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1763
- Austro-węgierskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1918