5 Pułk Strzelców Pieszych Dzieci Warszawskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
5 Pułk Strzelców Pieszych Dzieci Warszawskich
Historia
Państwo

 Królestwo Polskie

Sformowanie

1831

Nazwa wyróżniająca

Dzieci warszawskie[1]

Dowódcy
Pierwszy

ppłk Alojzy Czołczyński

Ostatni

ppłk Jakub Sośnicki

Organizacja
Dyslokacja

Warszawa

Rodzaj wojsk

Piechota

Podległość

3 Dywizja Piechoty – III 1831

Żołnierz 5 Pułku Strzelców Pieszych

5 Pułk Strzelców Pieszych Dzieci Warszawskich – polski pułk piechoty okresu Królestwa Kongresowego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sformowany w styczniu 1831 na koszt miasta stołecznego Warszawy[1]. Pułk wszedł w skład nowo sformowanej 3 Dywizji Piechoty[2]. 26 kwietnia 1931 przeprowadzono kolejną reorganizacje piechoty armii głównej dzieląc ją na pięć dywizji. Pułk znalazł się w 2 Brygadzie 3 Dywizji Piechoty[3].

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułkiem dowodzili[1]:

  • ppłk Alojzy Czołczyński (od 25 stycznia, awansował na płk 26 marca 1831)
  • ppłk Jakub Antonini (od 21 kwietnia, awansował na płk 27 września)
  • ppłk Jakub Sośnicki (od 4 października).

Walki pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.

Bitwy i potyczki[1]:

W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 2 kawalerskie, 31 złotych i 46 srebrnych krzyży Orderu Virtuti Militari [1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Gembarzewski 1925 ↓, s. 76.
  2. Wimmer 1978 ↓, s. 490.
  3. Wimmer 1978 ↓, s. 491.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]