5 Pułk Wojskowej Straży Granicznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
5 Pułk
Wojskowej Straży Granicznej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1920
Tradycje
Kontynuacja 5 pułk Strzelców Granicznych
Organizacja
Formacja Wojskowa Straż Graniczna
Podległość Inspektorat WSG
DOG „Poznań”

5 Pułk Wojskowej Straży Granicznej – jednostka organizacyjna Wojskowej Straży Granicznej w II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W połowie 1919 roku Ministerstwo Spraw Wojskowych i Inspektorat Wojskowej Straży Granicznej czyniły przygotowania do przejęcia odcinków granicy na obszarze Pomorza Gdańskiego i obsadzenia granicy zachodniej w Wielkopolsce[1]. 5 pułk WSG sformowany został przez Dowództwo Okręgu Generalnego „Poznań”[1] w Lesznie ze zdemobilizowanych roczników 155 i 159 pułku piechoty oraz naboru rekrutów[2]. Wkrótce przejął granicę luzując 155 pułk piechoty[a]. W połowie marca 1920 stan pułku wynosił 10 oficerów, 157 podoficerów, 97 starszych szeregowców i 240 szeregowców[2]. Na jego lewym skrzydle aż do granicy czechosłowackiej pełnił służbę 2 pułk WSG[2].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna 7 marca 1920[4]:

  • dowódca pułku – płk Apoloniusz Wysocki (od 26 VII 1919[5])
  • adiutant pułku – Zdzisław Erzepki?
  • dowódca I dywizjonu – rtm. Jan Tyczyński
    • dowódca 1 szwadronu – ppor. Tadeusz Butkowski
    • dowódca 2 szwadronu – ppor. Franciszek Rogoziński
    • dowódca 3 szwadronu – ppor. Marian Wrzyszczyński
    • dowódca 4 szwadronu – ppor. Czesław Waligóra
  • dowódca II dywizjonu – mjr Gustaw Soszyński (wyjechał służbowo)
    • nazwisk dowódców szwadronów nie podano

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Dominiczak podaje, że był to pułk dowodzony przez por. Nieboraka[2]. Porucznik Nieborak według Księgi Chwały Piechoty dowodził 159 pułkiem piechoty[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dominiczak 1975 ↓, s. 97.
  2. a b c d Dominiczak 1975 ↓, s. 100.
  3. Prugar-Ketling 1992 ↓, metryka.
  4. Wykazy imienne oficerów pstg ↓, s. 197.
  5. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 80 z 26 lipca 1919 roku, s. 1854.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Dominiczak: Granica polsko–niemiecka 1919–1939. Z dziejów formacji granicznych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
  • Henryk Dominiczak: Granice państwa i ich ochrona na przestrzeni dziejów 966–1996. Warszawa: Wydawnictwo „Bellona”, 1997. ISBN 83-11-08618-4.
  • Karolina Piekarz. Polskie formacje graniczne 1918 – 1924. „Mówią Wieki”. 2s, 2017. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Mówią Wieki”. ISSN 1897-8088. 
  • [red.]Bronisław Prugar-Ketling: Księga chwały piechoty. Warszawa: Departament Piechoty MSWojsk, Warszawa 1937-1939. Reprint: Wydawnictwo Bellona, 1992.