64 Dywizjon Artylerii Lekkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 64 dal. Zobacz też: inne dywizjony artylerii noszące numer 64.

64 Dywizjon Artylerii Lekkiej (64 dal) - pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany przez 7 pułk artylerii lekkiej z Częstochowy.

Formowanie i działania[edytuj | edytuj kod]

64 dywizjon artylerii lekkiej został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”, w dniach 24-27 sierpnia 1939 roku, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem niebieskim. Jednostką mobilizującą był 7 pułk artylerii lekkiej w Częstochowie-Stradomiu.

Dywizjon, uzbrojony w dwanaście 75 mm armat wz. 1897, był jednostką artylerii odwodu Naczelnego Wodza. Zgodnie z planem operacyjnym „Zachód” został przydzielony dowódcy Armii „Kraków”.

Po zakończeniu mobilizacji dowódca armii, gen. bryg. Antoni Szylling podporządkował dywizjon dowódcy 65 pułku artylerii lekkiej, w miejsce III/65 pal, który został oddany dowódcy 1 Brygady Górskiej Strzelców.

W składzie 65 pal dywizjon walczył w kampanii wrześniowej.

Obsada personalna 64 dal[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca dywizjonu - kpt. Marian Leźnicki
  • adiutant - NN
  • dowódca 1 baterii - ppor. Zbigniew Skulimowski
  • dowódca 2 baterii - por. rez. Władysław Rusak († 2 IX 1939 Wyry)
  • oficer zwiadowczy 2 baterii - ppor. rez. Mieczysław Wiktor Kos († 2 IX 1939 Wyry)
  • dowódca 3 baterii - ppor. ppor. rez. NN

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Rybka, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Kamil Stepan, Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Adiutor", 2010, ISBN 978-83-86100-83-5, OCLC 674626774.
  • Władysław Steblik, Armia "Kraków" 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989, wyd. II, ​ISBN 83-11-07434-8
  • Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, wyd. II, Warszawa 1986, ​ISBN 83-222-0377-2