65 Batalion Saperów (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
65 Batalion Saperów
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 24 sierpnia 1939
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca nie posiadał
Patron nie posiadał
Tradycje
Święto nie ustanowiono
Nadanie sztandaru nie posiadał
Dowódcy
Pierwszy mjr Antoni Pecha
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk saperzy
Podległość Armia „Kraków”

65 Batalion Saperów (65 bsap) – pododdział saperów Wojska Polskiego.

Batalion nie występował w organizacji pokojowej Wojska Polskiego. Był jednostką mobilizowaną.

65 bsap został sformowany w dniach 24-26 sierpnia 1939, w Krakowie, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym. Jednostką mobilizującą był 5 batalion saperów[1]. Batalion został utworzony według organizacji wojennej L.3661/mob.org. - batalion saperów typ I. Organizacja przewidywała: dowództwo baonu, dwie kompanie liniowe po trzy plutony, zmotoryzowaną kompanię saperów, pluton rozpoznawczy, pluton minerski, pluton sprzętowy, pluton odwodowy, pluton transportowy i kolumnę saperska. Po zakończeniu mobilizacji 65 bsap został podporządkowany dowódcy Armii „Kraków” i w jej składzie walczył w kampanii wrześniowej.

W dniach 4-6 września 65 bsap zniszczył mosty: na Wiśle i Sole w rejonie Oświęcimia oraz na Wiśle pod Mogiłą, a także mosty i przeprawy na Dunajcu.

12 września 1939 część batalionu w liczbie 5 oficerów oraz 150 podoficerów i saperów pod dowództwem kpt. Tadeusza Grzmielewskiego została skierowana z postoju w Dzikowie pod Baranów Sandomierski, gdzie razem z 23 bsap zbudowała przeprawę na Wiśle dla oddziałów GO „Jagmin”.

Struktura i obsada etatowa[edytuj]

Obsada personalna we wrześniu 1939[2]:

Dowództwo batalionu
dowódca – mjr Antoni Pecha
zastępca dowódcy – kpt. Józef Tadeusz Grzmielewski
adiutant - ppor. rez. Długoszewski
oficer materiałowy - ppor. Bronisław Kucharski
lekarz batalionu- ppor. lek. dr Górka
  • 1 kompania saperów – por. Antoni Szajta
  • 2 kompania saperów – por. Wacław Boguszewski
    • dowódca plutonu - ppor. rez. Zygmunt Nowak
  • 3 zmotoryzowana kompania saperów – kpt. Władysław Pogorzelski
    • dowódca plutonu - por. Aleksander Koślacz
    • szef kompanii - sierż. Bochniak
  • kolumna saperska – ppor. rez. inż. Stefan Bergander (ppor. rez. inż. Czernik)
  • pluton transportowy - por. Teodor Gucwa

Przypisy

  1. Cutter 2003 ↓, s. 161.
  2. Cutter 2003 ↓, s. 321.

Bibliografia[edytuj]

  • Zdzisław Józef Cutter: Polskie wojska saperskie w 1939 r. : organizacja, wyposażenie, mobilizacja i działania wojenne. Częstochowa: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej, 2003. ISBN 83-7098-834-2.
  • Zdzisław Józef Cutter: Saperzy II Rzeczypospolitej. Warszawa [etc.]: Pat, 2005. ISBN 83-921881-3-6.
  • Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W", Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, ​ISBN 83-85621-87-3
  • Adam Szugajew "Saperzy w służbie Polsce" Londyn 1985
  • "Saperzy polscy w wojnie obronnej 1939r." Zdzisław Cutter w "Działania bojowe saperów polskich we wrześniu 1939r." Warszawa 2009