66 Eskadra Towarzysząca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
66 Eskadra Towarzysząca
66 Eskadra Obserwacyjna
Ilustracja
Godło 66 eskadry towarzyszącej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1934
Rozformowanie 1939
Tradycje
Święto 23 maja[1]
Dowódcy
Pierwszy kpt. pil. Julian Skrzat
Ostatni kpt. obs. Albert Kubieniec
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Garnizon Lwów
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[2]
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość IV/6 Dywizjon Towarzyszący

66 Eskadra Towarzyszącapododdział lotnictwa Wojska Polskiego II RP.

66 Eskadra Towarzysząca została sformowana na podstawie rozkazu dowódcy 6 Pułku Lotniczego we Lwowie z dnia 22 października 1934 roku.

Eskadra ukończyła mobilizację zgodnie z planem 25 sierpnia 1939 roku na macierzystym lotnisku Skniłów[3]. Po zakończeniu mobilizacji pododdział został przemianowany na 66 Eskadrę Obserwacyjną.

26 sierpnia 1939 roku na lotnisko rozdzielcze Lublinek koło Łodzi wyjechał rzut kołowy, a 31 sierpnia 1939 roku odleciał personel latający[3].

31 sierpnia I/66 pluton został przydzielony do dyspozycji dowódcy 10 Dywizji Piechoty, a II/66 pluton wyznaczony do współpracy z dowódcą Wołyńskiej Brygady Kawalerii[3].

W kampanii wrześniowej walczyła w składzie lotnictwa Armii „Łódź”. Na uzbrojeniu eskadry znajdowało się siedem samolotów towarzyszących Lublin R.XIIID i dwa samoloty łącznikowe RWD-8.

1 września dwie załogi eskadry poszukiwały lotnisk polowych dla obu plutonów[4]. Dla I/66 plutonu wyszukano lotnisko Męcka Wola koło Sieradza, a lądowisko Łemków koło Wielunia dla II/66 plutonu. W tym samym dniu z Lublinka odjechał rzut kołowy i odleciał rzut powietrzny. 2 września piloci eskadry rozpoznawali przedpole na odcinku działania 10 DP w rejonie Błaszki - Sieradz[4], a 3 września w pasie działania WBK rozpoznawali przedpole Rzęsawa - Łękińsko.

W czasie kampanii eskadra straciła pięć samolotów, które zostały zestrzelone przez nieprzyjaciela i własne oddziały. 18 września pozostałe dwa samoloty odleciały do Czerniowiec w Rumunii[5]. W dniach od 1 do 18 września załogi eskadry wykonały 31 zadań bojowych (w tym 7 lotów łącznościowych)[5].

Personel eskadry[edytuj | edytuj kod]

  • Dowódca: kpt. obs. Albert Kubieniec
  • Dowódca I/66 Plutonu: kpt. obs. Jan Krzysztoforski[4]
  • Dowódca II/66 Plutonu: kpt. obs. Leonin Rochowski[4]
  • Szef mechaników I/66 Plutonu: st. majster wojsk. Walerian Iwanicki[4]
  • Szef mechaników II/66 Plutonu: majster wojsk. Władysław Osuch[4]
  • Szef admin. eskadry: chor. Antoni Kettner[4]

I/66 Pluton[4]

Obserwatorzy

  • por. Wacław Włosiński, ppor. Aleksander Jastrzębski, ppor. Marian Łotecki

Piloci

  • por. Alfred Bauman, sierż. Stanisław Biesiadowski, kpr. Michał Omieliaszko, kpr. Stanisław Przesławski

II/66 Pluton[4]

Obserwatorzy

  • por. Zygmunt Dziadosz, por. Tadeusz Sokoliński, ppor. Tadeusz Siuzdak, ppor. rez. Zygmunt Tepper

Piloci

  • ppor. Józef Nogal, pchor. pil. Ginter Ranoszek, plut. Józef Kostecki, kpr. Stanisław Guzewicz, kpr. Kazimierz Lipiec

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Święto 6 Pułku Lotniczego.
  2. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
  3. a b c Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 236.
  4. a b c d e f g h i Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 237.
  5. a b Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 240.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rafał Białkowski, Kosztowna pomyłka? Geneza lotnictwa towarzyszącego w Polsce, cz. 1, Lotnictwo Wojskowe. Magazyn Miłośników Lotnictwa Wojskowego, Cywilnego i Kosmonautyki Nr 2-3 (119-120), Magnum X Sp. z o.o., luty-marzec 2011, ISSN 1732-5323.
  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.