66 Lotniczy Pułk Szkolny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
66 Lotniczy Pułk Szkolny
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie 1960
Rozformowanie 1989
Dowódcy
Pierwszy płk pil. Kazimierz Ciepiela
Ostatni ppłk pil. Janusz Karpowicz
Organizacja
Numer JW 1071
Dyslokacja Tomaszów Mazowiecki
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze

66 Lotniczy Pułk Szkolny (66 lpsz) – pododdział wojsk lotniczych SZ PRL.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1960 roku, na bazie dwóch eskadr szkolnych 59 Pułku Szkolno-Bojowego Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. Jana Krasickiego bazujących na lotniskach w Krzewicy i Ułężu, sformowano 66 Lotniczy Pułk Szkolny Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. Żwirki i Wigury w Radomiu[a].

27 sierpnia 1961 roku 66 Lotniczy Pułk Szkolny OSL im. Żwirki i Wigury otrzymał sztandar ufundowany przez załogę Tomaszowskich Zakładów Włókien Sztucznych „Wistom”. Wydarzenie to wieńczyło proces integracji nowej jednostki z miejscowym społeczeństwem. Wręczenie sztandaru odbyło się na uroczystej zbiórce całego pułku w obecności licznie zgromadzonej okolicznej społeczności. Sztandar wręczył w imieniu ministra obrony narodowej gen. bryg. Zdzisław Bobecki. Nowy sztandar został przyjęty przez poczet w składzie: dowódca por. pil. Jerzy Bell, sztandarowy sierż. Z. Zdunek oraz asystujący por. E. Ultrecht[2].

W okresie od 27 lutego do 16 sierpnia 1962 roku, za zgodą dowódcy Wojsk Lotniczych i OPL OK, przeszkolenie na samolocie TS-8 Bies ukończył kapitan inżynier Seweryn Chlebicki[b][3].

6 czerwca 1962 roku pułk wizytował minister obrony narodowej generał broni Marian Spychalski, któremu towarzyszli: Główny Inspektor Lotnictwa generał dywizji pilot Jan Frey-Bielecki i komendant OSL-5 podpułkownik pilot Henryk Michałowski[4].

Z dniem 13 maja 1964 roku, 66 Lotniczy Pułk Szkolny został włączony w skład Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. Jana Krasickiego w Dęblinie[c].

W maju 1966 roku jedna eskadra osiągnęła gotowość do szkolenia na samolotach TS-11 Iskra[d]. Od roku 1972 roku pułk szkolił podchorążych i pilotów instruktorów z innych jednostek wyłącznie na samolotach TS-11 Iskra.

Z dniem 31 grudnia 1989 roku, w związku z reorganizacją Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej, pułk został rozformowany[e].

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk pil. Kazimierz Ciepiela (1960–1979)
  • płk pil. Ireneusz Witecki (1979–1981)
  • płk pil. Aleksander Wiersztort (1981–1987)
  • ppłk pil. Janusz Karpowicz (1987–1989)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie szefa Sztabu Generalnego nr 038/org. z 31 maja 1960 roku[1].
  2. Seweryn Chlebicki w grudniu 1959 roku został skierowany do dalszej służby zawodowej w 64 Lotniczym Pułku Szkolnym w Przasnyszu. Zajmował się przygotowaniem samolotów do lotów i szkoleniem podchorążych z zagadnień technicznych. W czerwcu 1960 roku został przeniesiony do 66 Lotniczego Pułku Szkolnego w Tomaszowie Mazowieckim. Był autorem istotnych zmian w organizacji lotów. Zaproponował tzw. dwuzmianowość, która polegała na wykonaniu dwóch zmian lotów z wykorzystaniem sprzętu i obsług tej samej eskadry. Był jednym z nielicznych inżynierów, którzy uzyskali uprawnienia pilota by móc lepiej wykonywać swoje obowiązki. Dzięki jego niezwykłej osobowości oraz zdolnościom organizacyjnym tomaszowski pułk OSL-5 osiągał bardzo dobre rezultaty w pracy personelu inżynieryjno-lotniczego.
  3. Zarządzenie szefa Sztabu Generalnego nr 043/Org. z 8 kwietnia 1964 roku.
  4. Z powodu wykrytych wad silników SO-11 16 czerwca 1966 roku wstrzymano szkolenie na TS-11 Iskra[5].
  5. Zarządzenie szefa Sztabu Generalnego WP nr 056/Org. z 18 maja 1989 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Mikołajczuk [red.]: Lotnicze tradycje Białej Podlaskiej. Warszawa: ZP Grupa Sp. z o.o.;, 2008, s. 130. ISBN 978-83-926606-7-5.
  • Janusz Ziółkowski, Andrzej Marciniuk: Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych, 75 lat Dęblińskiej Szkoły Orląt. Toruń-Dęblin: Adam Marszałek, 2001, s. 184-191. ISBN 83-7174-711-X.
  • [red.] Józef Zieliński: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. Warszawa: Bellona SA; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „SWAT”, 2011. ISBN 978-83-1112-14-09.