67 Pułk Artylerii Ciężkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
67 Pułk Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie 1951
Tradycje
Rodowód 8 Brygada Artylerii Ciężkiej
Kontynuacja 33 Brygada Artylerii Ciężkiej
Organizacja
Numer JW 2327[1]
Dyslokacja Gniezno[2]; Września
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 12 Brygada Artylerii Ciężkiej[2]

67 Pułk Artylerii Ciężkiej (67 pac) – oddział artylerii ciężkiej ludowego Wojska Polskiego.

Pułk został sformowany we wrześniu 1945 roku w garnizonie Gniezno (Poznański Okręg Wojskowy), w składzie 12 Łużyckiej Brygady Artylerii Ciężkiej. Jednostka powstała w wyniku przeformowania 8 Brygady Artylerii Ciężkiej i włączenia w jej skład 6 Samodzielnego Dywizjonu Artyleryjskiego Rozpoznania Pomiarowego z 2 Łużyckiej Dywizji Artylerii.

W marcu 1949 roku 12 BAC została podporządkowana dowódcy Okręgu Wojskowego Nr IV. 10 października 1950 roku jednostka została dyslokowana do garnizonu Września, gdzie zajęła koszary przy ul. Kościuszki 14, w których dotąd stacjonował 2 Sudecki Pułk Czołgów.

W terminie do 30 lipca 1951 roku pułk został przekazany w podporządkowanie dowódcy Okręgu Wojskowego Nr II, skierowany na Poligon Artyleryjski w Suchatówce i tam przeformowany w 33 Brygadę Artylerii Ciężkiej. Jesienią tego roku brygada została dyslokowana do garnizonu Inowrocław.

21 czerwca 1951 roku z dywizjonu artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego 67 pac została wyłączona 1 bateria rozpoznania dźwiękowego. Na jej bazie został sformowany dywizjon artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego 14 Brygady Artylerii Ciężkiej.

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy WP nr 053/Org. z 30.03.1946 roku
  2. a b Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. s. 428.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz, Polskie Wojska Lądowe w latach 1945-1960, Toruń 2004
  • Paweł Piotrowski, Śląski Okręg Wojskowy. Przekształcenia organizacyjne 1945-1956, Warszawa 2003