6 Pułk Artylerii Lekkiej (LWP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 6 pal ludowego Wojska Polskiego. Zobacz też: 6 Pułk Artylerii Lekkiej – Inne pułki artylerii lekkiej z numerem 6.
6 Pułk Artylerii Lekkiej
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1957
Tradycje
Nadanie sztandaru 1947
Dowódcy
Pierwszy mjr Edward Kumpicki
Organizacja
Numer JW 1204[1]
Dyslokacja Krotoszyn[2]; Kęszyca
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 4 Pomorska Dywizja Piechoty[2]
5 Saska Dywizja Piechoty

6 Pułk Artylerii Lekkiej (6 pal) – oddział artylerii lekkiej ludowego Wojska Polskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Pułk sformowany został we wsi Syrowatka, w okolicy Sum[3], na podstawie rozkazu dowódcy Armii Polskiej w ZSRR nr 01 z 1 kwietnia 1944. Jednostka wchodziła w skład 4 Pomorskiej Dywizji Piechoty z 1 Armii Wojska Polskiego. 10 września 1944 pod Warszawą żołnierze pułku złożyli przysięgę[4]. Po zakończeniu działań wojennych pułk stacjonował w garnizonie Krotoszyn. Tam w 1947 otrzymał sztandar. Następnie przeniesiony do Kęszycy[5] i podporządkowany dowódcy 5 Saskiej Dywizji Piechoty. Rozformowany razem z dywizją w 1957.

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • mjr Edward Kumpicki (do 12 IV 1945)
  • ppłk Sergiusz Raskow
  • ppłk Czesław Czubryt-Borkowski (IX 1948 – VII 1949)
  • mjr Antoni Rybicki (był w 1956)[6]

Skład etatowy[edytuj | edytuj kod]

Stan etatowy liczył 1093 żołnierzy, w tym 150 oficerów, 299 podoficerów i 644 kanonierów.

Na uzbrojeniu i wyposażeniu pułku znajdowały się:

Marsze i działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 1944 pułk wspierał 1 Pułk Piechoty, w czasie forsowanie Wisły pod Siekierkami. W lutym 1945, działając dywizjonami wspierał walkę 4 DP o Dobrzycę, Golce, Karsibór, Bobrowo i Lubno. W marcu brał udział w walkach o Kołobrzeg, a następnie bronił wybrzeża morskiego na odcinku KołobrzegMrzeżyno.

1 armia lwp.png Wal pomorski 1945.png Forsowanie odry 1 1945.png Forsowanie odry 2 1945.png Forsowanie odry 3 1945.png
Kanal hohenzollernow 1945.png Operacja berlin 1 1945.png Operacja berlin 2 1945.png

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy WP Nr 053/Org. z 30.03.1946 roku
  2. a b Kajetanowicz 2005 ↓, s. 428.
  3. Radziwończyk 1986 ↓, s. 108.
  4. Ways 1967 ↓, s. 109.
  5. Kajetanowicz 2005 ↓, s. 429.
  6. Nalepa 1992 ↓, s. 88.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Edward,Jan Nalepa: Pacyfikacja zbuntowanego miasta. Wojsko Polskie w czerwcu 1956 r. w Poznaniu w świetle dokumentów wojskowych. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1992. ISBN 83-11-07959-5.
  • Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.
  • Władysław Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. II. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.
  • Kazimierz Radziwończyk. 4 Dywizja Piechoty im. Jana Kilińskiego. Formowanie i szkolenie. cz.I. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 3, s. 101-128, 1986. Warszawa: Wydawnictwo Czasopisma Wojskowe. ISSN 0043-7182.