719 Dywizja Piechoty (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 719 Dywizji Piechoty okresu III Rzeszy. Zobacz też: 719 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
719 Dywizja Piechoty
719. Infanterie-Division
ilustracja
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 1941 Poczdam
Rozformowanie 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

719 Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana w rejonie Poczdamu (niem. Potsdam) na mocy rozkazu z 3 maja 1941 roku, w 15. fali mobilizacyjnej w III. Okręgu Wojskowym. W skład dywizji wchodzili żołnierze starszych roczników.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w maju 1941 roku:

723. i 743. pułk piechoty, 663. oddział artylerii, 719. kompania pionierów, 719. kompania łączności;

  • Struktura organizacyjna w czerwcu 1943 roku:

723. i 743. pułk grenadierów, 663. pułk artylerii, 719. batalion pionierów, 719. kompania przeciwpancerna, 719. oddział łączności, 663. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w grudniu 1943 roku:

723. i 743. pułk grenadierów, 1719. pułk artylerii, 719. batalion pionierów, 719. kompania przeciwpancerna, 719. oddział łączności, 663. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w grudniu 1943 roku:

723. i 743. pułk grenadierów, 1719. pułk artylerii, 719. batalion pionierów, 719. kompania przeciwpancerna, 719. oddział łączności, 663. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w sierpniu 1944 roku:

723., 743. i 766. pułk grenadierów, 1719. pułk artylerii, 719. batalion pionierów, 719. batalion fizylierów, 719. kompania przeciwpancerna, 719. oddział łączności, 663. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna w styczniu 1945 roku:

723., 743. i 766. pułk grenadierów, 1719. pułk artylerii, 719. batalion pionierów, 719. batalion fizylierów, 719. oddział przeciwpancerny, 719. oddział łączności, 663. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Generalleutnant Erich Höcker 3.V.1941 – 10.I.1944;
  • Generalleutnant Max Horn 10.I.1944 – 15.II.1944;
  • Generalmajor Carl Wahle 15.II.1944 – 30.VI.1944;
  • Generalleutnant Karl Sievers 30.VI.1944 – 30.IX.1944;
  • General Felix Schwalbe 30.IX.1944 – 22.XII.1944;
  • Generalmajor Heinrich Gäde 22.XII.1944 – 30.III.1945;

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Od czerwca 1941 r. dywizja przebywała w Holandii jako jednostka okupacyjna. W walkach wzięła udział dopiero w latem 1944 r. pod Tilburgiem i Scheidt, gdzie poniosła ciężkie straty. Po odbudowaniu została skierowana do Saary, gdzie kontynuowała walkę w ramach 19 Armii. Poddała się Amerykanom w maju 1945 r. pod Münsingen[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Dywizje strzeleckie i lekkie. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2010, s. 197. ISBN 978-83-11-11655-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ​ISBN 3-8289-0525-0​;