71 Pułk Zmechanizowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
71 Pułk Zmechanizowany
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie 1952
Rozformowanie 1955
Dowódcy
Pierwszy mjr Marian Baryło
Organizacja
Dyslokacja Opole[1]
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Wojska zmechanizowane
Podległość 10 Sudecka Dywizja Zmechanizowana

71 Pułk Zmechanizowany (71 pz) – wojsk pancernych ludowego Wojska Polskiego.

Pułk został sformowany w 1952 roku, w garnizonie Opole, w składzie 10 Dywizji Zmechanizowanej. Jednostka została zorganizowana z nadwyżek 27 i 40 pz, według etatu Nr 5/83 o stanie 1233 żołnierzy i 13 pracowników.

Jesienią 1955 roku oddział został przeformowany w 71 Pułk Czołgów Średnich według etatu Nr 5/179 o stanie 468 wojskowych i 10 pracowników cywilnych.

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • mjr Marian Baryło
  • mjr Lech Jankiewicz (był w 1956)[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Edward,Jan Nalepa: Pacyfikacja zbuntowanego miasta. Wojsko Polskie w czerwcu 1956 r. w Poznaniu w świetle dokumentów wojskowych. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1992. ISBN 83-11-07959-5.
  • Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.