75 Dywizjon Artylerii Lekkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

75 Dywizjon Artylerii Lekkiej (75 dal) - pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.

Formowanie i działania[edytuj | edytuj kod]

75 dywizjon artylerii lekkiej nie występował w pokojowej organizacji wojska. Miał być sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”, jako jednostka artylerii odwodu Naczelnego Wodza przez 23 pułk artylerii lekkiej w Będzinie.

W maju 1939 roku, po wejściu w życie poprawionego planu mobilizacyjnego „W”, pododdział został przemianowany na II dywizjon 65 pułku artylerii lekkiej.

II/65 pal został sformowany, w dniach 24-27 sierpnia 1939 roku, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym. Baterie dywizjonu były uzbrojone w dwanaście 75 mm armat wz. 1897.

W kampanii wrześniowej dywizjon walczył w składzie macierzystego 65 pal.

Obsada personalna III/65 pal[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca dywizjonu - mjr Franciszek Talarczyk
  • adiutant - ppor. rez. Bogusław Piwowarczyk († 20 IX 1939)
  • dowódca 4 baterii - por. Jerzy Rudolf Goinka
  • dowódca 5 baterii - por. Edward Maciaszczyk
  • dowódca 6 baterii - por. Józef Wincenty Łukaszewicz (ciężko ranny 10 IX 1939)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Rybka, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Kamil Stepan, Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Adiutor", 2010, ISBN 978-83-86100-83-5, OCLC 674626774.
  • Władysław Steblik, Armia "Kraków" 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1989, wyd. II, ​ISBN 83-11-07434-8
  • Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, wyd. II, Warszawa 1986, ​ISBN 83-222-0377-2