75 Pułk Piechoty Austro-Węgier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 75. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „75”.
Czeski Pułk Piechoty Nr 75
Böhmisches Infanterieregiment Nr. 75
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1860
Rozformowanie 1918
Nazwa wyróżniająca Czeski
Tradycje
Święto 24 czerwca
Dowódcy
Pierwszy płk Friedrich Mondel
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Neuhaus, Wiedeń, Josephstadt, Wittingau, Praga, Salzburg
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 19 Dywizja Piechoty
3 Dywizja Piechoty
Koszary piechoty w Jindřichův Hradcu
Szef pułku FZM Franz Folliot de Crenneville
Porucznik IR. 75 w mundurze paradnym
Kurtka munduru kaprala IR. 75

Czeski Pułk Piechoty Nr 75 (niem. Böhmisches Infanterieregiment Nr. 75) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został utworzony 1 lutego 1860 roku w Jindřichův Hradec (niem. Neuhaus) z połączenia trzech batalionów wyłączonych z Liniowych Pułków Piechoty Nr: 11, 18 i 21[1][2].

Okręg uzupełnień nr 75 Neuhaus na terytorium podporządkowanym Generalnej Komendzie Krajowej dla Czech (1 Korpus Armijny) w Pradze[3], a od 1883 roku na terytorium 8 Korpusu[2].

Swoje święto pułk obchodził 24 czerwca w rocznicę bitwy pod Custozą stoczonej w 1866 roku[2].

Pierwszym Szefem pułku był FZM Franz Folliot de Crenneville (1860 – †22 VI 1888), a po nim kolejni królowie Danii: Chrystian IX (1888 – †29 I 1906) i Fryderyk VIII (1906 – †14 V 1912)[2].

Kolory pułkowe: jasnoniebieski (lichtblau), guziki srebrne.

W 1866 roku sztab pułku został przeniesiony z Neuhaus do Wiednia[4].

W latach 1869–1874 sztab pułku stacjonował w Josephstadt, natomiast komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień w Neuhaus[5].

W 1874 roku sztab pułku został przeniesiony do Pragi[6].

W 1897 roku komenda pułku razem z 1. i 3. batalionem stacjonowała w Neuhaus, 4. batalion w Trzeboniu (niem. Wittingau), a 2. batalion był detaszowany do m. Crkvice położonej na terytorium ówczesnej Komendy Wojskowej Zara. Pułk (bez 2. batalionu) wchodził w skład 38 Brygady Piechoty należącej do 19 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 2. batalion był podporządkowany komendantowi 94 Brygady Piechoty[7].

W latach 1903-1905 komenda pułku razem z 2. i 4. batalionem stacjonowała w Neuhaus, 1. batalion w Wittingau, a 3. batalion w Pradze. Cały pułk nadal wchodził w skład 38 Brygady Piechoty[8].

W latach 1906-1908 pułk stacjonował w Pradze z wyjątkiem 3. batalionu, który pozostawał w Neuhaus. Cały pułk nadal wchodził w skład 38 Brygady Piechoty[9]. W 1908 roku pułk (bez 1. batalionu został podporządkowany komendantowi 37 Brygady należącej do 19 Dywizji Piechoty, natomiast 1. batalion został detaszowany do Doboju na terytorium 15 Korpusu i włączony w skład 12 Brygady Górskiej należącej do 48 Dywizji Piechoty[10].

W latach 1910-1911 komenda pułku razem 3. i 4. batalionem stacjonowała w Neuhaus, 2. batalion w Pradze, a 1. batalion w Doboju.

W latach 1912-1914 pułk stacjonował w Salzburgu, na terytorium 14 Korpusu, z wyjątkiem 3. batalionu, który pozostawał w pułkowym okręgu uzupełnień, w Neuhaus[2].

Pułk (bez 3. batalionu) wchodził w skład 6 Brygady Piechoty należącej do 3 Dywizji Piechoty, natomiast 3. batalion był podporządkowany komendantowi 38 Brygady Piechoty należącej do 19 Dywizji Piechoty[11].

Skład narodowościowy w 1914 roku 79% - Czesi, 20% - Niemcy[12].

Komendanci pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Friedrich von Mondel (1860[1] – 1867 → komendant 1 Brygady 9 Dywizji)
  • płk Karl von Tegetthoff (1867 – 1872 → komendant 1 Brygady 6 Dywizji)
  • płk Ignaz Sehmitt von Kehlau (1872 – 1876 → komendant 29 Brygady Piechoty)
  • płk Alexander Kuhn von Kuhnenfeld (1876 – )
  • płk Ottokar Haas ( – 1900 → komendant 32 Brygady Piechoty)
  • płk Florian von Weywara (1900 – 1905 → komendant 48 Brygady Piechoty)
  • płk Arnold Münzel (1905 – 1910 → komendant 2 Brygady Górskiej)
  • płk Josef Teisinger von Tüllenburg (1910 – 1912 → komendant 48 Brygady Piechoty)
  • płk Franz Wiedstruck (1912 – 1914[2])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1861.
  • Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes für 1867. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, kwiecień 1867.
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1873. (niem.)
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1875. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1874.
  • Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1895. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1894. (niem.)
  • Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1898. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1897.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1906. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1905.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1907. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1906.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1909. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1909.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
  • Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900 - 1914
  • Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 By Glenn Jewison & Jörg C. Steiner