75 mm armata 75/27 Modello 11

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cannone da 75/27 modello 11
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Rodzaj armata polowa
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 75 mm
Długość lufy 2132 mm
Donośność 10 240 m
Prędkość pocz. pocisku 502 m/s (pocisk o masie 6,35 kg)
Masa 1900 kg (marszowa)
1076 kg (bojowa)
Kąt ostrzału -15° do +65° (w pionie)
52° (w poziomie)

Cannone da 75/27 modello 11 – włoska armata polowa produkowana na licencji francuskiej.

Armata modello 11 została skonstruowana pod kierownictwem Alberta Deporta. Była jednym z pierwszych dział wyposażonych w łoże dwuogonowe pozwalające zwiększyć kąt ostrzału w poziomie. Posiadała także nietypowy oporopowrotnik który stale znajdował się w pozycji horyzontalnej i nie poruszał się w pionie wraz z lufą[1].

Armaty modello 11 były używane przez armię włoską zarówno podczas I, jak i II wojny światowej. W latach 40. cześć dział przystosowano do trakcji mechanicznej poprzez wyposażenie w koła z oponami pneumatycznymi. Większość dział była przydzielona jednostkom kawalerii, nieliczne znajdowały się w bateriach artylerii polowej. Niewielka ilość dział modello 11 znalazła się na uzbrojeniu Wehrmachtu który nadał im oznaczenie 7.5 cm FK 244(i)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Chris Chant: Artillery. Londyn: Amber Books, 2005, s. 34. ISBN 1-904687-41-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chris Bishop: The Encyclopedia of Weapons of World War II. New York: Barnes £ Noble Books, 1998. ISBN 0-7607-1022-8.