7 Brygada Artylerii Haubic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 7 Brygady Artylerii Haubic. Zobacz też: 7 Brygada Artylerii – inne brygady artylerii z numerem 7.
7 Brygada Artylerii Haubic
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1945
Tradycje
Rodowód 70 Pułk Artylerii Haubic
Dowódcy
Pierwszy ppłk Jan Krusznarewicz
Organizacja
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 2 Łużycka Dywizja Artylerii

7 Brygada Artylerii Haubic - związek taktyczny artylerii polskiej ludowego Wojska Polskiego.

Sformowana w rejonie Adampola (okolice Włodawy) na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 8 z 20 sierpnia 1944. Przysięgę żołnierze brygady złożyli w grudniu 1944 w Adampolu.

Dowództwo brygady[edytuj | edytuj kod]

Obsada dowództwa w czasie wojny[1]:

  • dowódca brygady - ppłk Jan Krusznarewicz
  • zastępca do spraw polityczno-wychowawczych - por. Wilhelm Szechner
  • szef sztabu brygady:
mjr Teodor Kulikow
ppłk Sergiusz Towpeko

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo i sztab

Stan etatowy:

żołnierzy – 2036 (oficerów – 237, podoficerów - 572, szeregowców - 1227)

sprzęt:

  • 122 mm haubice - 60
  • rusznice przeciwpancerne - 60
  • karabiny maszynowe - 30
  • samochody - 240

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

Brygada wchodziła w skład 2 Łużyckiej Dywizji Artylerii.

w marcu 1945 wspierała sowiecką piechotę w natarciu pod Drawnem, a następnie 47 Armię w likwidacji niemieckiego przyczółka pod Gryfinem i Dąbiem.

W kwietniu powróciła do macierzystej dywizji i wspólnie z 8 DP i 1 Korpusem Pancernym forsowała Nysę Łużycką.

Brała udział w bojach o Niesky i w walkach obronnych 8 i 9 DP na rubieży: Zischelmühle, Sproitz, Quitzdorf, Ober Horka. Uczestniczyła w ciężkich walkach pod: Welka, Lubachau i Quatitz.

W operacji praskiej wspierała natarcie 5 DP i dotarła do Łaby pod Bad Schandau. 11 maja 1945 zakończyła szlak bojowy.

Operacja luzycka.png Operacja berlin 1 1945.png Operacja berlin 2 1945.png Budziszyn 1945 b.png Budziszyn 1945 a.png

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Kaczmarek: Druga Armia Wojska Polskiego. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Władysław Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii, cz. II.. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.