7 Draconis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
7 Draconis
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Smok
Rektascensja 12h 47m 34,349s[1]
Deklinacja +66° 47′ 25,09″[1]
Paralaksa (π) 0,00440 ± 0,00022[1]
Odległość 741 ± 39 ly
227 ± 12 pc
Wielkość obserwowana 5,423 ± 0,009[1]m
Ruch własny (RA) 5,089 ± 0,028[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) −5,740 ± 0,028[1] mas/rok
Prędkość radialna 11,33 ± 0,46[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy olbrzym
Typ widmowy K5 III[1]
Metaliczność [Fe/H] −0,05 ± 0,04[2]
Wielkość absolutna −1,35[2]m
Jasność 1024[2] L
Charakterystyka orbitalna
Krąży wokół Centrum Galaktyki
Półoś wielka 9458[2] pc
Mimośród 0,2123[2]
Alternatywne oznaczenia
2MASS: J12473434+6647250
Bonner Durchmusterung: BD+67°764
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 3020
Boss General Catalogue: GC 17387
Katalog Henry’ego Drapera: HD 111335
Katalog Hipparcosa: HIP 62423
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 4863
SAO Star Catalog: SAO 15902
Tianyi

7 Draconis (Tianyi, 7 Dra) – gwiazda w gwiazdozbiorze Smoka. Jest odległa od Słońca o około 741 lat świetlnych.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Gwiazda ta ma nazwę własną Tianyi, która pochodzi z tradycji chińskiej. Nazwa chiń.: 天一; pinyin: Tiānyī, oznacza „Niebiańską Jedność” i wywodzi się z filozofii taoistycznej[3]. Tak słaba gwiazda została celowo wybrana, dla zaznaczenia jej świętości i tajemniczości[4]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2017 roku formalnie zatwierdziła użycie nazwy Tianyi dla określenia tej gwiazdy[5].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jest to pomarańczowy olbrzym należący do typu widmowego K5[1]. Jest on 1024 razy jaśniejszy niż Słońce, ale ze względu na dużą odległość jest optycznie słabą gwiazdą[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i 7 Draconis w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f Anderson E., Francis C: HIP 62423 (ang.). W: Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2017-03-12].
  3. Sun i Kistemaker 1997 ↓, s. 74, 167.
  4. Sun i Kistemaker 1997 ↓, s. 50.
  5. Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2017-11-19. [dostęp 2017-03-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Xiaochun Sun, Jacob Kistemaker: The Chinese Sky During the Han: Constellating Stars and Society. Leiden, New York, Köln: Koninklijke Brill, 1997. ISBN 978-90-04-10737-3.