7 Dywizja Piechoty (austro-węgierska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiej 7 Dywizji Piechoty. Zobacz też: inne dywizje piechoty noszące numer „7”.
7 Dywizja Piechoty
7. Infanterietruppendivision
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Rozformowanie 1918
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Osijek
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość XIII Korpus

7 Dywizja Piechotywielka jednostka piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia dywizji[edytuj | edytuj kod]

7 Dywizja wchodziła w skład XIII Korpusu[1].

W 1910 roku Komenda 14. Brygady została przeniesiona z Petrovaradin (niem. Peterwardein) do Zemun (niem. Semlin). Równocześnie dokonano zmian w jej składzie. Dotychczasowy IR. 39 (bez 2. baonu) został włączony do 13. Brygady Piechoty w miejsce IR. 16, który został podporządkowany komendantowi 72. Brygady Piechoty należącej do 36 Dywizji Piechoty. Z kolei IR. 70 został wyłączony z 14. BP i podporządkowany komendantowi 71. Brygady Piechoty, która także należała do 36 DP. W skład 7 DP zostały włączone IR. 68 i IR. 96, i podporządkowane komendantowi 14. BP. Przed reorganizacją IR. 68 wchodził w skład 64. Brygady Piechoty (32 Dywizja Piechoty), natomiast IR. 96 należał do 71. BP[2][3].

Organizacja dywizji w latach 1910–1911[3][1]

W 1912 roku dokonano zmian w składzie 13. Brygady Piechoty[4]. Dotychczasowy IR. 39 został włączony do 98. Brygady Piechoty w Wiedniu należącej do 49 Dywizji Piechoty[5]. W jego miejsce został włączony Węgierski Pułk Piechoty Nr 52 z Budapesztu (bez 2. i 3. baonów), który do tego czasu należał do 61. Brygady Piechoty ze składu 31 Dywizji Piechoty[6]. Ponadto BP. 4 został włączony w skład 62. Brygady Piechoty również należącej do 31 Dywizji Piechoty[7], a w jego miejsce został włączony nowo powstały Batalion Saperów Nr 13 w Osijeku[8]. W 1913 roku skład dywizji nie uległ zmianie[9].

Kadra[edytuj | edytuj kod]

Komendanci dywizji
  • FML Alfred Matt[a] (do 1905[12])
  • FML Johann von Grivičić[b] (1905[14] – 1910[15])
  • GM / FML Vinzenz Fox (1910 – 1914)
Komendanci 13 Brygady Piechoty
Komendanci 14 Brygady Piechoty

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfred Bernhard Josef Edler von Matt (ur. 27 września 1843, zm. 21 sierpnia 1919) po przekazaniu obowiązków komendanta dywizji objął stanowisko szefa sekcji w Ministerstwie Wojny Rzeszy. Z dniem 1 maja 1910 roku został przeniesiony w stan spoczynku[10][11].
  2. Johann von Grivičić (ur. 31 lipca 1852, zm. 1945). Z dniem 1 listopada 1910 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu tytularnego generała piechoty[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1905. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1904.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1906. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1905.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1909. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1909.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1910. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1909.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1911. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1910.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1911. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1910.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1912. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1911.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1912.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
  • Antonio Schmidt-Brentano: Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816-1918. Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2007.