7 Pułk Ułanów (Księstwo Warszawskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 7 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. Zobacz też: 7 Pułk Ułanów.
7 Pułk Ułanów
1 pułk jazdy galicyjsko-francuskie
Ilustracja
Historia
Państwo  Księstwo Warszawskie
Sformowanie 1809
Rozformowanie 1813
Tradycje
Rodowód pułk jazdy płockiej
1 pułk jazdy galicyjsko-francuskiej
Dowódcy
Pierwszy płk Augustyn Zawadzki
Organizacja
Dyslokacja Kalisz; od 1811 Warszawa
Rodzaj wojsk Jazda
Podległość Dywizja Jazdy - od 1812
Ułani 7 pułku Ułanów

7 Pułk Ułanówoddział jazdy polskiej Armii Księstwa Warszawskiego.

Formowanie pułku rozpoczęto 20 kwietnia 1809 roku z inicjatywy prefekta płockiego Rajmunda Rembielińskiego[1] w departamencie łomżyńskim i płockim[2]. Nosił początkowo nazwę pułku jazdy płockiej[1]. Do 28 grudnia 1809 nazywany 1 pułku jazdy galicyjsko-francuskiej[3]. Od 1810 występował jako 7 pułk ułanów[1].

Pod koniec 1809 roku pułk liczył 610 żołnierzy[4].

Wiosną 1811 roku pułk przybył do Warszawy i zakwaterował się w Koszarach Mirowskich. Po sześciu tygodniach przegrupował się w okolice Radomia, gdzie ćwiczył wspólnie z 2 p.uł. Zakład pułkowy pozostał w Sieradzu, potem przeniósł się do Gniezna.

Według Henryka Dembińskiego 7 pułk ułanów nie miał najlepszej opinii pod względem wyszkolenia: "W pułku był taki zarodek nieporządku, że do końca istnienia swego był zawsze ruchawką"

Mundur[edytuj | edytuj kod]

Od 1810 roku obowiązywała następująca barwa munduru[5]:

Kolnierz 7pul kw.png Kołnierz żółty z pąsową wypustką. Rabaty granatowe z pąsową wypustką.

Rekaw 7pul kw.png Rekaw 7pul kw1.png Wyłogi rękawów żółte z pąsową wypustką

Spod 2pul kw.png Lampasy spodni żółte[6][a]

Prop 7pul XW.png Żółta barwa eksponowana była również na jednej ze stref proporczyka i nawiązywała do koloru przypisanego legii warszawskiej, na której terytorium formowała się jednostka[1].

 Zobacz więcej w artykule Mundur Armii Księstwa Warszawskiego, w sekcji Umundurowanie kawalerii.

Dowódca pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Augustyn Zawadzki (26 kwietnia 1809)[3]

Walki pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk brał udział w walkach w czasie wojny polsko austriackiej i inwazji na Rosję 1812 roku.

30 kwietnia 1809 pułk przeprawił się przez Bug i uderzył na graniczne posterunki austriackie, biorąc licznych jeńców. 2 czerwca pomiędzy Górą a Piasecznem z powodzeniem ścigał austriackich huzarów. 4 czerwca przeszedł na lewy brzeg Wisły i zdobył Kozienice[1]. Niektórzy ułani pułku pozwalali sobie w czasie walk dokonywać "nieprawych rekwizycyj w sposobie szpecącym dostojność żołnierza polskiego", za co ich dowódca otrzymał surową reprymendę od naczelnego wodza[1].

Bitwy i potyczki[3]:

  • Góra Piaseczna (2 czerwca 1809)
  • Kozienice (4 czerwca 1809),
  • Kobylin (5 czerwca 1809),
  • Konary (7 czerwca 1809),
  • Grabowo (14 czerwca 1809),
  • Sulejów (16 czerwca 1809),
  • Mir (10 lipca 1812),
  • Borujsk, Kojdanów (20 listopada 1812)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Na rycinie obok oficer ma lampasy innego koloru

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Morawski i Paczuski 2009 ↓, s. 70-71.
  2. Bronisław Gembarzewski: Wojsko Polskie: Księstwo Warszawskie 1807-1814. s. 146.
  3. a b c Gembarzewski 1925 ↓, s. 61.
  4. Zych 1961 ↓, s. 207.
  5. Askenazy i Gembarzewski 2003 ↓, s. 172.
  6. Żygulski i Wielecki 1988 ↓, s. 63.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]