81 Dywizjon Artylerii Lekkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
81 Dywizjon Artylerii Lekkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 28 pułk artylerii lekkiej
Dowódcy
Pierwszy mjr Marian Kiedrzyński
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 39 Dywizja Piechoty

81 Dywizjon Artylerii Lekkiej (81 dal) - pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Miał być sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w trakcie mobilizacji powszechnej, gotowość bojową osiągnął 7 września.
Jednostką mobilizującą był 28 pułk artylerii lekkiej stacjonujący w garnizonie Zajezierze[1] (OK Nr I).
Dywizjon przewidziano dla SGO "Narew". W związku z przerwaniem obrony już 9 września, wspierał on oddziały broniące Wisły w rejonie Dęblina[1].

14 września dywizjon skierowano do 39 DPRez.[1], w szeregach której walczył do 27 września, kiedy to nastąpiła kapitulacja.

Obsada personalna 81 dal[edytuj]

Dowództwo

  • dowódca dywizjonu – mjr Marian Józef Kiedrzyński
  • adiutant – ppor. rez. Antoni Gadomski
  • oficer łączności – ppor. rez. Jerzy Józef Kwiatkowski
  • oficer żywnościowy – ppor. rez. Józef Lipski
  • dowódca kolumny amunicyjnej – ppor. rez. inż. Edward Marian Montalbetti
  • dowódca 1 baterii – por. Witold Szczęsnowicz
  • dowódca 2 baterii – ppor. rez. dr Włodzimierz Kamil Jung Mochnacki
  • dowódca 3 baterii – ppor. rez. Wiesław Krubski[2].

Przypisy

  1. a b c Galster 1975 ↓, s. 328.
  2. Piotr Saja, Armia „Lublin”... s. 287 podaje że był to ppor. rez. Wiesław Krupski.

Bibliografia[edytuj]

  • Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. Londyn: Nakładem Koła Oficerów Artylerii Polskiej na Obczyźnie, 1975.
  • Andrzej M. Przybyszewski: 28 Pułk Artylerii Lekkiej. Pruszków: Ajaks, 2002. ISBN 83-88773-29-1.
  • Piotr Saja, Armia "Lublin", Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2007