81 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
81 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1945
Tradycje
Kontynuacja 90 Pułk Artylerii OPL
90 Samodzielny Pułk Artylerii OPK
81 Samodzielny Pułk Artylerii OPK
Dowódcy
Pierwszy ppłk Aleksander Fiłatow
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 4 Dywizja Artylerii Przeciwlotniczej

81 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej (81 paplot) – oddział artylerii przeciwlotniczej ludowego Wojska Polskiego.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

81 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej został sformowany na podstawie rozkazu Nr 8 Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego z dnia 20 sierpnia 1944 roku we wsi Wołyńce koło Siedlec.

Jednostka został zorganizowana według radzieckiego etatu Nr 08/236 pułku artylerii przeciwlotniczej małego kalibru (poczta polowa nr 52205). Dowódcą jednostki był radziecki oficer podpułkownik Aleksander Fiłatow.

W dniu 6 listopada 1944 roku we wsi Przybory żołnierze pułku złożyli przysięgę.

Pułk wchodził w skład 4 Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej i walczył z nieprzyjacielskim lotnictwem w rejonie Siedlec, Łodzi i Poznania. Szlak bojowy zakończył 8 maja 1945 roku w Poznaniu. W czerwcu 1945 roku razem z dywizją został dyslokowany do Gniezna.

Na podstawie rozkazu Nr 0236/Org. Naczelnego Dowódcy WP z dnia 8 września 1945 roku pułk został rozformowany w terminie do dnia 1 października 1945 roku. Na bazie 4 DAPlot został utworzony 88 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej.

W dniu 30 września 1967 roku Minister Obrony Narodowej przekazał 90 Samodzielnemu Pułkowi Artylerii OPK historyczną nazwę i numer 81 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej.

Struktura organizacyjna pułku[edytuj | edytuj kod]

Stan etatowy liczył 520 żołnierzy. Na uzbrojeniu i wyposażeniu jednostki znajdowały się dwadzieścia cztery 37 mm armaty przeciwlotnicze wzór 1939 i szesnaście 12,7 mm przeciwlotniczych karabinów maszynowych oraz 69 samochodów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Władysław Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. II. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.