Przejdź do zawartości

88. ceremonia wręczenia Oscarów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
88. ceremonia wręczenia Oscarów
Data

28 lutego 2016

Miejsce

Dolby Theatre, Los Angeles

Wstęp

Jess Cagle
Amy Robach(inne języki)
Robin Roberts(inne języki)
Lara Spencer(inne języki)
Michael Strahan(inne języki)
Joe Zee(inne języki)[1]

Prowadzenie

Chris Rock

Producent

David Hill(inne języki)
Reginald Hudlin(inne języki)

Reżyser

Glenn Weiss(inne języki)

Czas trwania

3 godziny, 37 minut[2]

Stacja telewizyjna

ABC

Nawigacja
◄ 87. 89. ►

88. ceremonia wręczenia Oscarów – 88. ceremonia wręczenia Nagród Akademii Filmowej (Oscarów), nagród filmowych przyznawanych przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). Odbyła się 28 lutego 2016 w Dolby Theatre w Los Angeles. Wręczono podczas niej nagrody w 24 kategoriach, honorujące filmy, których premiera odbyła się w 2015[3]. Poprowadził ją Chris Rock. Była w Stanach Zjednoczonych transmitowana przez kanał telewizyjny ABC, a jej oglądalność wyniosła około 34,425 miliona widzów. W Polsce emitował ją na żywo kanał Canal+[4].

Nominacje zostały ogłoszone 14 stycznia 2016. Najwięcej (12) otrzymał ich film Zjawa. Podczas ceremonii najwięcej nagród (6) zdobył Mad Max: Na drodze gniewu, przy czym w kategorii najlepszy film triumfował Spotlight.

Edycja była szeroko krytykowana w mediach z uwagi na znikomą różnorodność nominowanych, w tym uwzględnienie drugi rok z rzędu tylko białoskórych w kategoriach aktorskich. Komentatorzy wytykali Oscarom niechęć do czarnoskórych, kobiet i filmów o tematyce LGBT. W wyniku kontrowersji kilka dni po ogłoszeniu nominacji AMPAS ogłosiła plan reform, mających na celu wprowadzenie większej różnorodności w składzie głosujących członków Akademii.

Właściwą galę, dedykowaną kategoriom konkursowym, poprzedziła zorganizowana 14 listopada 2015 ceremonia wręczenia czterech honorowych Nagród Gubernatorów.

Laureaci i nominowani

[edytuj | edytuj kod]

Kategorie konkursowe

[edytuj | edytuj kod]

Nominacje zostały ogłoszone 14 stycznia 2016 podczas konferencji prasowej w Samuel Goldwyn Theater w Beverly Hills, poprowadzonej przez prezes Akademii, Cheryl Boone Isaacs, aktora Johna Krasinskiego oraz reżyserów Guillermo del Toro i Anga Lee[5]. Najwięcej (12) otrzymał ich film Zjawa[6]. 25-letnia Jennifer Lawrence ustanowiła rekord jako najmłodsza osoba w historii, która otrzymała czwartą w karierze nominację aktorską. Dzięki nominacji za rolę Rocky’ego Balboa w filmie Creed: Narodziny legendy Sylvester Stallone był szóstą osobą w historii, która otrzymała drugą nominację za tę samą postać (uprzednio był nominowany w 1977 za rolę Balboa w filmie Rocky)[7].

Podczas ceremonii najwięcej nagród (6) zdobył Mad Max: Na drodze gniewu[8]. W kategorii najlepszy film triumfował Spotlight, który oprócz tego zdobył tylko jedną nagrodę (za najlepszy scenariusz oryginalny); był to pierwszy przypadek od 1953, gdy laureat w głównej kategorii wygrał łącznie tylko w dwóch[9]. Dzięki Zjawie Alejandro G. Iñárritu stał się trzecim reżyserem uhonorowanym drugi rok z rzędu za najlepszą reżyserię (uprzednio dokonali tego John Ford w 1942 i Joseph L. Mankiewicz w 1951), zaś Emmanuel Lubezki – pierwszym operatorem filmowym, który wygrał za najlepsze zdjęcia trzeci rok z rzędu[10]. 87-letni Ennio Morricone, nagrodzony za najlepszą muzykę oryginalną, ustanowił rekord jako najstarszy laureat konkursowego Oscara[a][11].

Lista laureatów (pogrubioną czcionką) i nominowanych[3][12]
Najlepszy film Najlepsza reżyseria
Najlepszy aktor pierwszoplanowy Najlepsza aktorka pierwszoplanowa
Najlepszy aktor drugoplanowy Najlepsza aktorka drugoplanowa
Najlepszy scenariusz oryginalny Najlepszy scenariusz adaptowany
Najlepszy pełnometrażowy film animowany Najlepszy film nieanglojęzyczny
Najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny Najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny
Najlepszy krótkometrażowy film aktorski Najlepszy krótkometrażowy film animowany
Najlepsza muzyka oryginalna Najlepsza piosenka oryginalna
Najlepsze zdjęcia Najlepsze kostiumy
Najlepszy montaż Najlepsza charakteryzacja i fryzury
Najlepsza scenografia Najlepsze miksowanie dźwięku
Najlepszy montaż dźwięku Najlepsze efekty specjalne

Nagrody Gubernatorów

[edytuj | edytuj kod]

27 sierpnia 2015 Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej podała laureatów honorowych Nagród Gubernatorów w ramach 88. edycji Oscarów[13]. Ceremonia ich wręczenia odbyła się 14 listopada 2015 w Ray Dolby Ballroom w kompleksie Ovation Hollywood(inne języki) w Los Angeles[14][15].

Honorowe Oscary[16]
  • Spike Lee – „filmowiec, edukator, motywator, ikonoklasta, artysta”
  • Gena Rowlands – „która rzuciła światło na ludzkie doświadczenie poprzez swoje błyskotliwe, pełne pasji i odważne występy”
Nagroda za działalność humanitarną im. Jeana Hersholta[17]

Statystyki

[edytuj | edytuj kod]

Przebieg

[edytuj | edytuj kod]
Ashley Biden, Natali Germanotta, Joe Biden, Lady Gaga i Jill Biden za kulisami ceremonii

Prezenterzy

[edytuj | edytuj kod]
Prezenterzy podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej)[18][19]
Prezenterzy Rola
Emily Blunt
Charlize Theron		wręczenie nagrody w kategorii najlepszy scenariusz oryginalny
Russell Crowe
Ryan Gosling		wręczenie nagrody w kategorii najlepszy scenariusz adaptowany
Sarah Silvermanzapowiedź występu z „Writing’s on the Wall”
Henry Cavill
Kerry Washington		prezentacja filmów Marsjanin i Big Short
J.K. Simmonswręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa
Cate Blanchettwręczenie nagrody w kategorii najlepsze kostiumy
Steve Carell
Tina Fey		wręczenie nagrody w kategorii najlepsza scenografia
Jared Leto
Margot Robbie		wręczenie nagrody w kategorii najlepsza charakteryzacja i fryzury
Benicio del Toro
Jennifer Garner		prezentacja filmów Zjawa i Mad Max: Na drodze gniewu
Michael B. Jordan
Rachel McAdams		wręczenie nagrody w kategorii najlepsze zdjęcia
Priyanka Chopra
Liev Schreiber		wręczenie nagrody w kategorii najlepszy montaż
Chadwick Boseman
Chris Evans		wręczenie nagród w kategoriach najlepszy montaż dźwięku i najlepsze miksowanie dźwięku
Andy Serkiswręczenie nagrody w kategorii najlepsze efekty specjalne
Olivia Munn
Jason Segel		prezentacja segmentu nagród naukowych i technicznych Akademii(inne języki)
Kevin, Stuart i Bob (głos: Pierre Coffin)wręczenie nagrody w kategorii najlepszy krótkometrażowy film animowany
Woody(inne języki) (Tom Hanks)
Buzz Astral(inne języki) (Tim Allen)		wręczenie nagrody w kategorii najlepszy pełnometrażowy film animowany
Kevin Hartzapowiedź występu z „Earned It”
Kate Winslet
Reese Witherspoon		prezentacja filmów Most szpiegów i Spotlight
Patricia Arquettewręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy
Louis C.K.wręczenie nagrody w kategorii najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny
Dev Patel
Daisy Ridley		wręczenie nagrody w kategorii najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny
Whoopi Goldbergprezentacja segmentu Nagród Gubernatorów
Cheryl Boone Isaacsprzemowa na temat filmów i różnorodności
Louis Gossett Jr.zapowiedź segmentu In Memoriam
Abraham Attah(inne języki)
Jacob Tremblay		wręczenie nagrody w kategorii najlepszy krótkometrażowy film aktorski
Lee Byung-hun
Sofía Vergara		wręczenie nagrody w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny
Joe Bidenzapowiedź występu z „Til It Happens to You”
Quincy Jones
Pharrell Williams		wręczenie nagrody w kategorii najlepsza muzyka oryginalna
Common
John Legend		wręczenie nagrody w kategorii najlepsza piosenka oryginalna
Sacha Baron Cohen (jako Ali G)
Olivia Wilde		prezentacja filmów Pokój i Brooklyn
J.J. Abramswręczenie nagrody w kategorii najlepsza reżyseria
Eddie Redmaynewręczenie nagrody w kategorii najlepsza aktorka pierwszoplanowa
Julianne Moorewręczenie nagrody w kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy
Morgan Freemanwręczenie nagrody w kategorii najlepszy film

Występy muzyczne

[edytuj | edytuj kod]
Występy muzyczne podczas ceremonii (w kolejności chronologicznej)[20]
Wykonawcy Utwory
Sam Smith„Writing’s on the Wall”
The Weeknd„Earned It”
Dave Grohl„Blackbird”
Lady Gaga„Til It Happens to You”

In Memoriam

[edytuj | edytuj kod]

Lista artystów zmarłych w minionym roku, wymienionych w segmencie In Memoriam[21]:

Organizacja

[edytuj | edytuj kod]
Chris Rock, prowadzący ceremonii

W marcu 2015 portal Deadline Hollywood doniósł, że przedstawiciele AMPAS zadecydowali o niepowierzaniu czwarty rok z rzędu produkcji oscarowej ceremonii Craigowi Zadanowi(inne języki) i Neilowi Meronowi(inne języki)[22]. 1 września 2015 AMPAS poinformowała, że zastąpią ich w tej roli David Hill(inne języki) i Reginald Hudlin(inne języki)[23]. 21 października 2015 prowadzącym został ogłoszony Chris Rock, który uprzednio poprowadził 77. ceremonię w 2005[24]. 19 lutego 2016 producenci podali ekipę, która będzie pracować nad galą: reżysera Glenna Weissa(inne języki) (dla którego był to debiut na Oscarach), głównego scenarzystę Billy’ego Kimballa(inne języki), scenografa Dereka McLane’a(inne języki), kierownika muzycznego Harolda Wheelera(inne języki) i choreografkę Fatimę Robinsona(inne języki)[25]. Spikerką była prezenterka radiowa Ellen K(inne języki)[26]. Podczas gali na scenie pojawił się wiceprezydent Stanów Zjednoczonych Joe Biden, by zachęcić do podpisywania petycji „It’s On Us”, wzywającej do walki z przemocą seksualną na uczelniach wyższych[27].

12 stycznia 2016 została opublikowana zapowiedź ceremonii, zdradzająca jej przewodnie motto: „We all dream in gold” („Wszyscy marzymy na złoto”)[28]. 16 lutego 2016 AMPAS ogłosiła, że statuetki wyprodukuje firma Polich Tallix Fine Art Foundry, zastępując dotychczasowego producenta, R.S. Owens & Company(inne języki). Równocześnie został wprowadzony nowy projekt, wykonany przy użyciu druku przestrzennego na bazie oryginalnego Oscara z 1929, a dotychczasowy odlew z pewteru został zastąpiony przez brąz[29]. Z inicjatywy Hilla i Hudlina podczas przemów laureatów zostały pokazane teksty ze zgłoszonymi uprzednio listami osób, którym dziękują; pomysł został wprowadzony, aby skrócić przemowy[30].

28 stycznia 2016 organizatorzy zapowiedzieli, że podczas ceremonii wystąpią Lady Gaga, Sam Smith i The Weeknd[31]. 19 lutego 2016 magazyn „Variety” doniósł, że z powodu ograniczeń czasowych w trakcie gali zostaną wykonane tylko trzy z pięciu utworów nominowanych w kategorii najlepsza piosenka oryginalna[32]. Decyzja została skrytykowana przez Anohni(inne języki), wykonawczynię i współautorkę jednej z dwóch pomiętych piosenek, „Manta Ray(inne języki)”. Artystka wyznała, że czuje się zdegradowana i zrezygnowała z udziału w ceremonii oraz lunchu dla nominowanych[33].

Odbiór

[edytuj | edytuj kod]

Krytyka na temat znikomej różnorodności nominowanych

[edytuj | edytuj kod]

Po ogłoszeniu nominacji w mediach pojawiła się krytyka w związku z faktem, że po raz drugi z rzędu w czterech kategoriach aktorskich zostali nominowani tylko białoskórzy. Podobnie jak rok wcześniej, w mediach społecznościowych popularność zdobyły hasztagi #OscarsSoWhite(inne języki) (#OscaryTakieBiałe) i #WhiteOscars (#BiałeOscary)[34][35][36]. Dziennikarze Rebecca Keegan i Steven Zeitchik z „Los Angeles Times” zwrócili uwagę, że o ile w zeszłym roku krytyka dotyczyła przede wszystkim pominięcia filmu Selma, o tyle teraz istota problemu była inna: „Podczas gdy kontrowersje w latach 2014–15 dotyczyły głównie jednego filmu i można je było wytłumaczyć czynnikami związanymi z kampanią, tym razem w Hollywood panuje inna atmosfera. Członkowie Akademii mieli w tym roku do wyboru wiele filmów, a i tak ostatecznie otrzymali wyłącznie białą kartę do głosowania”. Wypunktowali między innymi brak nominacji dla Straight Outta Compton w kategoriach najlepszy film, najlepsza reżyseria i aktorskich oraz fakt, że film Creed: Narodziny legendy nie otrzymał nominacji za reżyserię czarnoskórego Ryana Cooglera i pierwszoplanową rolę czarnoskórego Michaela B. Jordana, ale otrzymał za drugoplanową rolę białoskórego Sylvestra Stallone’a. Zwrócili także uwagę, że w ostatniej edycji nagród Primetime Emmy nominację otrzymało rekordowe 18 czarnoskórych aktorów[34]. Spike Lee, uhonorowany kilka miesięcy wcześniej honorowym Oscarem, wezwał w poście w serwisie Instagram do bojkotu ceremonii[37]. Cheryl Boone Isaacs, prezes AMPAS, wydała oświadczenie prasowe:

Chciałbym docenić wspaniałą pracę tegorocznych nominowanych. Choć świętujemy ich niezwykłe osiągnięcia, jestem jednocześnie załamana i sfrustrowana brakiem inkluzywności. To trudna, ale ważna rozmowa i czas na duże zmiany. Akademia podejmuje radykalne kroki w celu zmiany składu naszego grona. W nadchodzących dniach i tygodniach przeprowadzimy przegląd rekrutacji, aby zapewnić bardzo potrzebną różnorodność w roku 2016 i kolejnych latach.

Cheryl Boone Isaacs[38]

Po ogłoszeniu nominacji w mediach pojawiła się również krytyka na temat pominięcia w kategoriach najlepszy film i najlepsza reżyseria filmu Carol o związku lesbijek (choć nominacje za swoje role otrzymały obie aktorki, Cate Blanchett i Rooney Mara). Media interpretowały to jako niechęć członków Akademii do filmów o kobietach i o społeczności LGBT[39][40][41]. Dziennikarz Stephen Farber z „Los Angeles Times” postulował utworzenie hasztagu #OscarsSoStraight (#OscaryTakieHetero) i przypomniał, że w kategorii najlepszy film nigdy nie wygrał film o tematyce LGBT[41]. Nate Scott z „USA Today” określił brak Carol w tej kategorii największym pominięciem na liście nominacji[42]. Matthew Jacobs z portalu The Huffington Post, który nazwał Carol najlepszym filmem 2016 roku, zasugerował, że „Akademia jest zbyt konwencjonalna, by docenić jego geniusz”[43]. Marcie Bianco z Quartz wyraził opinię, że pominięcie filmu „pokazuje po raz kolejny, jak działa seksizm na świecie, a w szczególności w Akademii, jako odmowa postrzegania kobiet jako protagonistek i agentek pożądania”[44]. Nico Lang z portalu Salon.com skomentował kontrowersje: „Przez jakieś 15 lat, odkąd śledzę Oscary, to najbardziej obraźliwie nudna i bezpieczna grupa nominowanych, jaką kiedykolwiek widziałem – taka, która za wszelką cenę unika nominowania osób czarnoskórych i queerowych filmowców. (…) w tym roku niemal każda kategoria to kompletna parodia, znak, że Oscary niczego się nie nauczyły i nadal nie będą się niczego uczyły”[39].

22 stycznia 2016 zarząd AMPAS zatwierdził podczas nadzwyczajnego zebrania zmianę, według której członkowie Akademii będą tracić prawo głosowania na nominowanych i laureatów w przypadku braku aktywnej pracy w przemyśle filmowym przez 10 lat, przy czym zasada nie wchodziła w życie w wypadku odbycia trzech dziesięcioletnich okresów pracy lub otrzymania nominacji do Oscara. Dodatkowo został zapowiedziany plan zwiększenia do 2020 dwukrotnie liczby wchodzących w skład Akademii kobiet i reprezentantów mniejszości etnicznych. Isaacs argumentowała: „Akademia zamierza przewodzić, a nie czekać, aż branża nadrobi zaległości. Te nowe środki dotyczące zarządzania i głosowania będą miały natychmiastowy wpływ i zapoczątkują proces znaczącej zmiany składu naszego stowarzyszenia”[45].

Al Sharpton, inicjator protestów, sprzeciwiających się pominięciu czarnoskórych w kategoriach aktorskich

W trakcie gali niedaleko Dolby Theatre odbył się około 70-osobowy protest, zorganizowany przez organizację National Action Network(inne języki) (NAN), na czele której stał działacz Al Sharpton. NAN zorganizowała też dodatkowe manifestacje w pięciu innych amerykańskich miastach. Sharpton skomentował ogłoszone przez AMPAS zmiany: „To krok w dobrym kierunku. Problem w tym, że nie ogłosili niczego, dopóki nie sprzeciwiliśmy się nominacjom w drugim roku. W zeszłym roku obiecali nam, że coś zmienią, ale tego nie zrobili. Potem, kiedy potępiliśmy tegoroczne nominacje, zwołali nadzwyczajne zebranie. Zwołanie nadzwyczajnego zebrania zajęło im rok”. Podczas manifestacji wyznał: „Nie pozwolimy na kontynuację Oscarów. To będzie ostatnia noc, na której będą wyłącznie biali”[46].

Ceremonia

[edytuj | edytuj kod]

Według danych Nielsen Media Research, transmisja ceremonii w Stanach Zjednoczonych na ABC odnotowała średnią oglądalność na poziomie 34,425 milionów widzów, co stanowiło spadek o 8% w porównaniu z poprzednim rokiem i trzeci najsłabszy wynik w historii Oscarów. W grupie wiekowej 18–49 miała udział w rynku na poziomie 10,5, co stanowiło spadek o 5% w porównaniu z poprzednim rokiem[47]. Według danych ABC, co najmniej przez sześć minut galę oglądało 58 milionów osób[48].

W trakcie skeczu z udziałem Aliego G prowadzący Chris Rock zapowiedział troje azjatyckich dzieci, udających pracowników firmy księgowej PricewaterhouseCoopers: „Przysłali nam swoich najbardziej oddanych, dokładnych i pracowitych przedstawicieli… Powitajcie Ming Zhu, Bao Linga i Davida Moskowitza. Jeśli ktoś jest zły z powodu tego żartu, niech napisze o tym Tweeta ze swojego telefonu, który również zrobiły te dzieciaki”. Wypowiedź była krytykowana w mediach społecznościowych, a aktywista Guy Aoki(inne języki), lider Media Action Network for Asian Americans, skomentował: „Amerykanie azjatyckiego pochodzenia zostali uwarunkowani. Za każdym razem, gdy widzimy Azjatę–Amerykanina w programie telewizyjnym jako gościa lub w filmie, naszym pierwszym odczuciem jest wzdrygnięcie się, ponieważ instynkt podpowiada nam, że ta osoba jest wykorzystywana tylko po to, by się z niej naśmiewać. To, co zrobili wczoraj wieczorem Chris Rock i Ali G, tylko wzmocniło ten strach u milionów Azjatów–Amerykanów w całym kraju. W zasadzie mówią: «Tak, traktujemy was jak żart»”[49]. Judy Chu, reprezentantka Kalifornii w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych, wypowiedziała się w oświadczeniu prasowym: „Nie należy protestować przeciwko wykluczeniu jednej grupy, równocześnie żartując z innej. Jestem bardzo rozczarowana, że Akademia i ABC oparły się na tak obraźliwych opisach, zwłaszcza biorąc pod uwagę kontrowersje związane z brakiem różnorodności”[50]. 25 członków Akademii azjatyckiego pochodzenia wystosowało list do AMPAS, w którym napisało: „W obliczu krytyki związanej z hasłem #OscarsSoWhite mieliśmy nadzieję, że transmisja telewizyjna zapewni Akademii drogę naprzód i szansę na zaprezentowanie spektakularnego przykładu inkluzywności i różnorodności. Zamiast tego, gala Oscarów została przyćmiona przez pozbawione wrażliwości podejście do przedstawiania Azjatów”[51]. W odpowiedzi AMPAS wystosowała oficjalne przeprosiny[52].

W serwisie Rotten Tomatoes ceremonia osiągnęła wynik 74% pozytywnych recenzji spośród 34 zagregowanych. Portal podsumował: „Powracający do roli prowadzącego Chris Rock porusza kwestię kontrowersji związanych z hasztagiem #OscarsSoWhite w sposób niezwykle wnikliwy i z oczyszczającym ciepłem podczas jednej z najbardziej emocjonujących ceremonii wręczenia Oscarów od lat”[53]. James Poniewozik(inne języki) z „The New York Times” wyraził opinię: „Dzięki Chrisowi Rockowi Oscary znalazły szczęśliwy duet: gospodarza i bohatera”. Dodał, że „Jego występ był przykładem czegoś, czego branża wciąż próbuje się nauczyć: że można osiągnąć zarówno integrację, jak i rozrywkę, dając odpowiedniej osobie odpowiednią szansę”[54]. Willa Paskin z portalu Slate oceniła: „Rock i Oscars zrobiły dokładnie to, co trzeba było zrobić: pokazały, że różnorodność tworzy lepszą, silniejszą rozrywkę”[55]. Brian Moylan z „Vulture” napisał: „Żaden komik nie analizuje lepiej powiązań rasy i kultury w Ameryce, a jego monolog niemal w całości dotyczył problemu zinstytucjonalizowanego rasizmu – i tak, «rasizm» to jego określenie – ale do tego był zabawny”[56]. Robert Bianco z „USA Today” określił prowadzenie Rocka jako „zabawne, dosadne i zapierające dech w piersiach”[57]. Mary McNamara(inne języki) z „Los Angeles Times” skomentowała: „Po latach krytyki o bycie nieistotnymi, w tym roku Oscary podjęły działanie. Rezultaty były wprawdzie mieszane, a Rock nigdy nie osiągnął swojej zwykłej równowagi między oburzeniem a humanizmem. Ale to była próba”. Dodała: „Mimo wszystkich wad, Oscary Rocka przyniosły jedne z najbardziej poruszających momentów w historii oscarowych transmisji”[58].

Jeff Jensen(inne języki) z „Entertainment Weekly” napisał na temat Rocka: „W roli gospodarza zawiódł jako ambasador kina i z pewnością nie udało mu się utrzymać dynamiki. Nie był tak gładki, jak tego oczekiwałem, i choć jego szorstkość dawała energetyzującą surowość, przyczyniła się do zepsucia transmisji przez błędną reżyserię, brak dźwięku i przeszkadzających w ujęciach techników. Jednak jako bicz do zbawczej misji ideologicznej i PR-owej programu, Rock był prowokacyjny i skuteczny, nawet jeśli same żarty były chaotyczne”[59]. Daniel Fienberg z „The Hollywood Reporter” ocenił: „Chris Rock poprowadził transmisję, która miała ważne rzeczy do powiedzenia, ale mimo to wydawała się nie mieć końca”[60]. Arthur Chu z Salon.com napisał: „Odniosłem wrażenie, że była to ceremonia wręczenia Oscarów, które wywołały falę kontrowersji, zmuszając ich do przyznania, że ​​w tym roku po prostu nie może się odbyć się jak zwykle, jednocześnie niezręcznie i żałośnie próbując zachować się jak zwykle”[61]. Brian Lowry z „Variety” pochwalił przemowę Rocka na początku gali, ale dodał: „Po poruszeniu tematu tabu, producenci i prowadzący wrócili do niego kilka razy za dużo (i z mniejszą ostrością) podczas transmisji, która przynosiła dobre momenty jedynie sporadyczne, ale nie potrafiła przezwyciężyć zwyczaju Oscarów, polegającego na ich bierności (…). Choć kontrowersje wokół #OscarsSoWhite nie zostały jeszcze rozstrzygnięte, to bardziej prozaiczna kwestia #OscarsPrettyDull [#OscaryTakieNudne] nie została jeszcze rozstrzygnięta”[2].

Ceremonia otrzymała pięć nominacji do nagród Primetime Emmy, ale nie wygrała w żadnej kategorii[62].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Rzecznik prasowy AMPAS sprecyzował, że statystyki dotyczące wieku laureatów są prowadzone tylko dla kategorii najlepsza reżyseria i aktorskich, ale nie istnieją informacje wskazujące na to, by w innych kategoriach kiedykolwiek wygrał ktoś starszy[11].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Hal Boedeker: Robin Roberts & Michael Strahan Host ABC's Oscars Opening Ceremony: Live From The Red Carpet Today. Orlando Sentinel(inne języki), 2016-02-24. [dostęp 2016-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-18)]. (ang.).
  2. 1 2 Brian Lowry: TV Review: ‘The 88th Academy Awards’. Variety, 2016-02-28. [dostęp 2016-02-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-01)]. (ang.).
  3. 1 2 The 88th Academy Awards. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-24)]. (ang.).
  4. ↑ Canal+ pokaże ceremonię wręczenia Oscarów 2016. Wirtualnemedia.pl, 2016-01-13. [dostęp 2026-07-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-19)].
  5. ↑ Mia Galuppo: Oscars: Guillermo del Toro, John Krasinski to Announce Nominees. The Hollywood Reporter, 2016-01-11. [dostęp 2026-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-08)]. (ang.).
  6. ↑ Maane Khatchatourian: Oscar Leaderboard: ‘Revenant,’ 20th Century Fox Top List of Nominees. Variety, 2016-01-14. [dostęp 2026-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-26)]. (ang.).
  7. ↑ Tim Gray: Oscar Nominations: Surprising Factoids About 2016's Contenders. Variety, 2016-01-14. [dostęp 2026-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-06-10)]. (ang.).
  8. ↑ Brent Lang: ‘Spotlight’ Wins Best Picture in Politically Charged Oscar Ceremony. Variety, 2016-02-28. [dostęp 2026-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-12)]. (ang.).
  9. ↑ Donald Clarke: 'Spotlight' Wins Oscar For Best Picture; Pope Challenged By Producer From Stage. Deadline Hollywood, 2016-02-28. [dostęp 2016-02-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-01)]. (ang.).
  10. ↑ Jeffrey Fleishman: ‘The Revenant’s’ Mexican director and cinematographer make history with consecutive Oscar wins. Los Angeles Times, 2016-02-29. [dostęp 2016-02-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-29)]. (ang.).
  11. 1 2 David Ng: Oscar win at 87 may make Ennio Morricone the oldest winner ever. Los Angeles Times, 2016-02-28. [dostęp 2016-03-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-02)]. (ang.).
  12. ↑ The Official Academy Awards Database. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-01-12)]. (ang.). Należy rozwinąć listę „Awards Year(s)” i wybrać 2015.
  13. ↑ Pete Hammond: Governors Awards: Spike Lee, Debbie Reynolds & Gena Rowlands Get 2015 Honors. Deadline Hollywood. [dostęp 2026-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-28)]. (ang.).
  14. ↑ Glenn Whipp: Governors Awards: Academy bestows honors, announces new diversity initiative. Los Angeles Times, 2015-11-15. [dostęp 2016-02-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-04)]. (ang.).
  15. ↑ The 2015 Governors Awards. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-02-07)]. (ang.).
  16. ↑ The Official Academy Awards Database: Honorary Award. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-29)]. (ang.).
  17. ↑ The Official Academy Awards Database: Jean Hersholt Humanitarian Award. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej. [dostęp 2026-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-05)]. (ang.).
  18. ↑ Brandy McDonnell: Transcript: BAM's Live Blog during the 2016 Academy Awards show. The Oklahoman(inne języki), 2016-02-28. [dostęp 2016-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
  19. ↑ Hal Boedeker: Oscars: Chris Rock kills it. Orlando Sentinel(inne języki), 2016-02-28. [dostęp 2016-07-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-18)]. (ang.).
  20. ↑ Jon Burlingame: Morricone Wins Oscar Music Gold At Last. The Film Music Society(inne języki), 2016-02-29. [dostęp 2016-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-06)]. (ang.).
  21. ↑ Chris Brito: Full list: Oscars 2016 In Memoriam. WPIX, 2016-02-29. [dostęp 2016-07-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-09)]. (ang.).
  22. ↑ Pete Hammond: Oscars: Craig Zadan & Neil Meron Not Returning In 2016; Academy Starts New Producer Search. Deadline Hollywood, 2016-03-25. [dostęp 2015-07-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-27)]. (ang.).
  23. ↑ Glenn Whipp: And the Oscar producer job goes to ... David Hill and Reginald Hudlin. Los Angeles Times, 2015-09-01. [dostęp 2016-07-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-17)]. (ang.).
  24. ↑ Lauren Moraski: Chris Rock will host the 2016 Oscars. CBS News, 2015-10-21. [dostęp 2016-02-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-17)]. (ang.).
  25. ↑ Oscars: Glenn Weiss to Direct the Show, Billy Kimball to Write. The Hollywood Reporter, 2016-02-19. [dostęp 2016-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-26)]. (ang.).
  26. ↑ Keith Caulfield: Ellen K Exits 'On Air With Ryan Seacrest' for Her Own KOST L.A. Show. Billboard, 2015-10-07. [dostęp 2016-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-11)]. (ang.).
  27. ↑ Alexander Mallin: Vice President Biden Calls on Oscars Audience to Sign Anti-Sexual Assault Pledge. ABC News, 2016-02-28. [dostęp 2016-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-04)]. (ang.).
  28. ↑ Oscars: 2016 Theme Unveiled With Golden Key Art and Inspirational Promo. The Hollywood Reporter, 2016-01-12. [dostęp 2026-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-25)]. (ang.).
  29. ↑ Greg Kilday: Oscar Statuette Gets a Face-Lift. The Hollywood Reporter, 2016-02-16. [dostęp 2016-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-05)]. (ang.).
  30. ↑ Bryan Alexander: Can the 'thank-you scroll' save Oscar speeches?. USA Today, 2016-02-25. [dostęp 2016-02-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-28)]. (ang.).
  31. ↑ Tim Gray: Oscar Presenters to Include Whoopi Goldberg, Benicio Del Toro, Ryan Gosling. Variety, 2016-01-28. [dostęp 2026-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-26)]. (ang.).
  32. ↑ Kristopher Tapley: Oscars: Two Original Song Performances Nixed From Broadcast (EXCLUSIVE). Variety, 2016-02-19. [dostęp 2026-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-09)]. (ang.).
  33. ↑ Tim Jonze: Oscars 2016: Anohni boycotts 'degrading' ceremony. The Guardian, 2016-02-26. [dostęp 2021-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-27)]. (ang.).
  34. 1 2 Rebecca Keegan, Steven Zeitchik: Oscars 2016: Here's why the nominees are so white -- again. Los Angeles Times, 2016-01-14. [dostęp 2016-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-12)]. (ang.).
  35. ↑ Brandon Griggs: Once again, #OscarsSoWhite. CNN, 2016-01-14. [dostęp 2016-07-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-31)]. (ang.).
  36. ↑ Alice Vincent: #OscarsSoWhite, again: the best tweets on the Oscars' whitest year yet. The Daily Telegraph, 2016-01-14. [dostęp 2016-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-13)]. (ang.).
  37. ↑ Spike Lee, Jada Pinkett Smith Call for Oscar Boycott. Variety, 2016-01-18. [dostęp 2016-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-30)]. (ang.).
  38. ↑ Alex Stedman: Academy President ‘Heartbroken and Frustrated’ Over Lack of Diversity in Oscars. Variety, 2016-01-18. [dostęp 2026-08-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-10)]. (ang.).
  39. 1 2 Nico Lang: Oscar snubs that hurt: The Academy Awards still aren't designed for anyone who isn't white, straight, and male. Salon.com, 2016-01-14. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-19)]. (ang.).
  40. ↑ Aisha Harris: No Carol for Best Picture, and This Year's Other Big Oscar Nomination Surprises. Slate, 2016-01-14. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-07)]. (ang.).
  41. 1 2 Stephen Farber: Not only is #OscarsSoWhite, it's also #OscarsSoStraight with 'Carol' snub. Los Angeles Times, 2016-02-04. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-19)]. (ang.).
  42. ↑ Nate Scott: 9 biggest snubs of the 2016 Oscar nominations. USA Today, 2016-01-14. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-23)]. (ang.).
  43. ↑ Matthew Jacobs: Oscar Nominations Snub 'Carol,' Idris Elba, 'Star Wars,' Quentin Tarantino And More. The Huffington PostThe Huffington Post, 2016-01-14. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-11)]. (ang.).
  44. ↑ Marcie Bianco: 2016's biggest Oscar snub proves Hollywood overlords cannot deal with female sexual desire. Quartz, 2016-01-14. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-28)]. (ang.).
  45. ↑ Tim Gray: Academy Overhauls Membership, Voting Rules to Promote Oscar Diversity. Variety, 2016-01-22. [dostęp 2016-01-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-22)]. (ang.).
  46. ↑ Ted Johnson: Al Sharpton at Diversity Protest: 'This Will Be the Last Night of an All-White Oscars'. Variety, 2016-02-28. [dostęp 2016-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-25)]. (ang.).
  47. ↑ Rick Kissell: Final Oscar Ratings: 34.4 Million Viewers, Down Only 2% Among Blacks. Variety, 2016-03-01. [dostęp 2016-07-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-18)]. (ang.).
  48. ↑ Oscars witnesses lowest audience since 2008. Yahoo!, 2016-03-01. [dostęp 2016-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-27)]. (ang.).
  49. ↑ Randall Roberts: Chris Rock's Oscars joke about Asian American accountants stirs outrage. Los Angeles Times, 2016-02-29. [dostęp 2016-07-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-01)]. (ang.).
  50. ↑ Judy Chu: Rep. Chu Condemns Anti-Asian Racist Joke at the Oscars. Izba Reprezentantów Stanów Zjednoczonych . [dostęp 2016-07-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-19)]. (ang.).
  51. ↑ Scott Feinberg: Ang Lee, George Takei Among 25 Academy Members Protesting Oscars' Asian Jokes. The Hollywood Reporter, 2016-03-15. [dostęp 2016-07-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-24)]. (ang.).
  52. ↑ Jayme Deerwester: Academy apologizes for Asian joke at Oscars, announces new leadership roles. USA Today, 2016-03-16. [dostęp 2016-07-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-23)]. (ang.).
  53. ↑ 88th Oscars – The Academy Awards. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-03-09)]. (ang.).
  54. ↑ James Poniewozik(inne języki): Review: With Chris Rock, the Oscars Find a Lucky Pairing of Host and Subject. The New York Times, 2016-02-28. [dostęp 2016-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-01)]. (ang.).
  55. ↑ Willa Paskin: Chris Rock Couldn’t Have Done a Better Job Hosting the Oscars Amid #OscarsSoWhite. Slate, 2016-02-29. [dostęp 2026-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-15)]. (ang.).
  56. ↑ Brian Moylan: The Oscars 2016 Recap: Race to the Finish. Vulture, 2016-02-29. [dostęp 2026-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-01)]. (ang.).
  57. ↑ Robert Bianco: Review: Rock rips into racism in Oscars monologue. USA Today, 2016-02-28. [dostęp 2026-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-01)]. (ang.).
  58. ↑ Mary McNamara(inne języki): Chris Rock's hot mess of an Oscars show: powerful, confounding, possibly revolutionary. Los Angeles Times, 2016-02-28. [dostęp 2016-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-29)]. (ang.).
  59. ↑ Jeff Jensen(inne języki): Oscars 2016 review. Entertainment Weekly, 2016-02-29. [dostęp 2026-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-15)]. (ang.).
  60. ↑ Daniel Fienberg: The 88th Annual Academy Awards: TV Review. The Hollywood Reporter, 2016-02-28. [dostęp 2016-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-01)]. (ang.).
  61. ↑ Arthur Chu: Chris Rock’s Oscars didn’t “fight the power”: A night of crude jokes and cynical deflection is a poor way to show progress. Salon.com, 2016-03-01. [dostęp 2026-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-01)]. (ang.).
  62. ↑ The Oscars. Emmy. [dostęp 2026-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-26)]. (ang.). Należy wybrać rok 2016.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=88._ceremonia_wręczenia_Oscarów&oldid=80594866”