88 Dywizjon Artylerii Ciężkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
88 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie sierpień 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 8 Pułk Artylerii Ciężkiej
Dowódcy
Pierwszy mjr Jerzy Durski-Trzasko
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość Armia Modlin

88 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (88 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon został sformowany w sierpniu 1939 roku, w Toruniu, przez 8 Pułk Artylerii Ciężkiej z przeznaczeniem dla Armii Modlin.

Działania bojowe[edytuj]

Na teren działania Armii Modlin dywizjon przewieziony został transportami kolejowymi jeszcze przed 1 września 1939. Zajął stanowiska w rejonie Gruduska. Miał wesprzeć ogniem obronę 20 Dywizji Piechoty na linii umocnień w rejonie Mławy[1].

Atakowana dywizja dawała opór niemieckim jednostkom pancernym do 3 września. W tym czasie dywizjon wspierał ogniem piechotę, zadajac przeciwnikowi duże straty. Sam również straty ponosił. Straty i wyrwy w polskim systemie obronnym zmusiły dywizję do wycofania się. 88 dac, będąc na SO w Szulmierzy, przeszedł w podporządkowanie 8 DP. W nocy z 3 na 4 września wybuchła w dywizji panika. 2 bateria utraciła swoje działa. Pozostałe baterie przeszły do do Modlina. Twierdzę osiągnęły 6 września.

Z Modlina dywizjon skierowano do odtworzonej 20 DP. Do 9 września wspierał jej walkę w rejonie Struga-Zielonka. 14 września dywizjon w składzie dywizji przeszedł do Warszawy. Zajął stanowiska na Pradze. Wszedł w skład grupy ogólnego działania i walczył do dnia kapitulacji stolicy.

Przypisy

  1. Galster 1975 ↓, s. 406.

Bibliografia[edytuj]

  • Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn: 1975.
  • Roman Łoś: Artyleria polska 1914-1939. Warszawa: Bellona, 1991. ISBN 83-11-07772-X.