8 Dywizja Piechoty (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 8 Dywizji Piechoty PSZ na Zachodzie. Zobacz też: 8 Dywizja Piechoty - inne dywizje piechoty o numerze 8.
8 Dywizja Piechoty
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1942
Dowódcy
Pierwszy płk dypl. Bronisław Rakowski
Organizacja
Dyslokacja Szakpak[1]
Rodzaj wojsk piechota
Podległość PSZ w ZSRR

8 Dywizja Piechoty (8 DP) - wielka jednostka piechoty Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR.

8 grudnia 1941 dowódca Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, gen. dyw. Władysław Anders wydał wytyczne do organizacji między innymi 8 Dywizji Piechoty według etatów brytyjskich. W początkowym okresie zamiast trzech pułków piechoty dywizja miała miać tylko dwa. Uzbrojenie, wyposażenie i umundurowanie dostarczyć mieli Brytyjczycy.

W styczniu 1942 w miejscowości Szakpak (Kazachska Socjalistyczna Republika Radziecka) rozpoczęto formowanie jednostki 8 DP[2]. W ocenie Oddziału III Sztabu PSZ w ZSRR dywizja miała zakończyć szkolenie przygotowawcze bez broni do 1 czerwca 1942 i być gotowa do przyjęcia broni angielskiej.

Dywizja opuściła ZSRR w ramach pierwszej ewakuacji w dniach 24 marca – 4 kwietnia 1942 nie osiągnąwszy gotowości organizacyjnej. W Iraku nie została odtworzona. W połowie października 1942 do Obozu Rozdzielczego w Auchtertool w Szkocji przybyło około 5 tys. żołnierzy dywizji, którzy uzupełnili jednostki Polskich Sił Zbrojnych w Wielkiej Brytanii.

Organizacja i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo 8 Dywizji Piechoty
  • 20 pułk piechoty
  • 24 pułk piechoty
  • 8 pułk artylerii lekkiej
  • 8 pułk artylerii ciężkiej
  • 8 dywizjon rozpoznawczy
  • 8 dywizjon artylerii przeciwlotniczej
  • 8 batalion saperów
  • 8 kompania przeciwpancerna
  • 8 kompania łączności
  • 8 kompania żandarmerii - por. rez. piech. Jan Szymkiewicz
  • 8 kompania sanitarna
  • 8 kompania warsztatowa
  • 8 kompania Pomocniczej Służby Kobiet
  • 8 pluton samochodowy
  • 8 pluton transportowo—kolejowy
  • Ośrodek Oddziałów Specjalnych
  • szpital polowy
  • 8 kolumna przewozowa (konna)
  • 8 park intendentury
  • sąd polowy 8 DP
  • Komenda Uzupełnień nr 4
  • stacja zborna
  • referat opieki społecznej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biegański 1967 ↓, s. 235.
  2. Kazimierz Sobczak [red.]: Encyklopedia II wojny światowej. s. 30.
  3. Biegański 1990 ↓, s. 54-55.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Biegański: Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1990. ISBN 83-03-02923-1.
  • Witold Biegański: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie: formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.
  • Kazimierz Sobczak (red.): Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
  • Zbigniew Wawer, Organizacja polskich wojsk lądowych w Wielkiej Brytanii 1940–1945, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1992, ​ISBN 83-11-08218-9​, s. 88-89.