8 Dywizjon Artylerii Ciężkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
8 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 1 pułk artylerii ciężkiej
Dowódcy
Pierwszy mjr Władysław Niewodniczański
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Kryptonim Teodor
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 8 Dywizja Piechoty
Obrona modlina 1939.png

8 Dywizjon Artylerii Ciężkiej - pododdział artylerii okresu kampanii wrześniowej 1939.

Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany przez 1 pułk artylerii ciężkiej z Modlina dla potrzeb 8 Dywizji Piechoty.

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

29 sierpnia 8 dac wyruszył do rejonu koncentracji 8 DP w rejonie Płońska. O świcie 30 sierpnia osiągnął nakazany rejon. Następnej nocy maszerował do rejonu 12 km na zachód od Ciechanowca. Do 3 września wykonywało forsowne marsze nie oddając ani jednego strzału.

Od południa 3 września dywizjon prowadził już ogień do nieprzyjaciela atakującego od północy, niszcząc kilkanaście pojazdów. Podczas walki stanowiska baterii znalazły się kilkakrotnie w ogniu artylerii niemieckiej. Dac wspierał także natarcie 13 pułku piechoty na Grudusk.

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca dywizjonu — mjr Władysław Niewodniczański
  • adiutant — ppor. Franciszek Ruszkowski
  • oficer zwiadowczy — ppor. Bronisław Mraczek
  • oficer łącznikowy - ppor. Augustyn Papaj
  • oficer łączności — ppor. Mieczysław Franz
  • dowódca 1 baterii — por. Eugeniusz Małecki
  • oficer ogniowy 1 bac — ppor. rez. Włodzimierz Kościałkowski
  • dowódca 2 baterii — por. Józef Kurtyka
  • oficer ogniowy 2 bac — ppor rez. Jan Misiurewicz

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Instytut Wydawnictw PAX. Warszawa 1990
  • Piotr Zarzycki: Plan mobilizacyjny "W". Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny. Pruszków 1995. ​ISBN 83-85621-87-3